thumb|250px|Plan odeonu (Agryppy w Atenach)
Odeon (odejon) (gr. ᾠδεῖον, trl. odeion, łac. odeum) – typowa dla starożytności klasycznej budowla przeznaczona na występy muzyczne i recytatorskie.
Mniejsze od teatrów odeony również miały amfiteatralną widownię, lecz przykrytą dachem dla uzyskania lepszych efektów akustycznych. Posiadały orchestrę dla chóru i podium dla muzyków.
Prawdopodobnie najstarszy odeon został zbudowany z inicjatywy Peryklesa około 442 p.n.e. w Atenach na południowo-wschodnim zboczu Akropolu. Budowle te zyskały większą popularność w czasach rzymskich; jedną z najbardziej znanych był odeon Agryppy z 15 p.n.e., znajdujący się na ateńskiej agorze. Służył jako teatr, sala koncertowa i wykładowa. Jego widownia miała 1000 miejsc. Za największy i najwspanialszy uchodził odeon Heroda Attyka, wzniesiony w 161 n.e. przy południowo-zachodnim stoku ateńskiego Akropolu. Mógł on pomieścić od 5 do 6 tysięcy widzów. Odeony istniały także w licznych innych miastach greckich, m.in. w Koryncie, Argos i miastach Azji Mniejszej. Pierwszy odeon w Rzymie zbudowano około 86 n.e. z rozkazu cesarza Domicjana, drugi powstał za czasów panowania Trajana.
Bibliografia Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Zdzisława Piszczka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 437, Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe / Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 534, (PWN), (WAiF) Bogdan Snoch: Terminy i pojęcia historyczne. Słownik szkolny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 102,
Kategoria:Teatr starożytny