Borczyniec (Carpocoris) – rodzaj pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych.
Pluskwiaki o gęsto punktowanym, owalnym w obrysie ciele. Głowa wyposażona w wolny, pozbawiony podłużnego żeberka nadustek. Trzy końcowe człony czułków czarne, a pozostałe jaśniejsze, trzeci wyraźnie krótszy od drugiego. W częściach nasadowych szwów pleuralnych obecne czarne plamki. Śródpiersie z żeberkiem między biodrami. Na pleurytach zatułowia gruczoły zapachowe z długim kanałem wyprowadzającym, o otworach położonych z dala od bioder. Odwłok o drugim widocznym sternicie pozbawionym skierowanego w przód wyrostka.
Rodzaj palearktyczny. W Polsce występują 3 gatunki: C. fuscipinus, C. melanocerus i C. purpureipennis.
Należą tu m.in.:
Carpocoris coreanus Distant, 1899 Carpocoris cyrenaicus Tamanini, 1958 Carpocoris fuscispinus (Boheman, 1851) – borczyniec owocowy Carpocoris horvathi Tamanini, 1962 Carpocoris mediterraneus Tamanini, 1958 – borczyniec śródziemnomorski Carpocoris melanocerus (Mulsant & Rey, 1852) Carpocoris pudicus (Poda, 1761) – borczyniec purpurowy Carpocoris purpureipennis (DeGeer, 1773) – borczyniec południowy Carpocoris seidenstueckeri Tamanini, 1959
Przypisy
Kategoria:Tarczówkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1846 roku