Paroksytoneza klauzulowa – reguła wersyfikacji polskiej, obowiązująca niemal bezwyjątkowo w klasycznym wierszu sylabicznym, nakazująca stosowanie żeńskiej (paroksytonicznej) klauzuli we wszystkich wersach. Wynika ona z prawidła akcentuacji języka polskiego (paroksytonezy wyrazowej). W praktyce wprowadził ją w XVI wieku Jan KochanowskiWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 11.. Zasada ta przetrwała do początku XIX wieku, kiedy poeci zaczęli chętniej sięgać po rymy męskie.
Przypisy
Kategoria:Metryka i wersyfikacja