Inga Fischer-Hjalmars (ur. 16 stycznia 1918 w Sztokholmie, zm. 17 września 2008 w Lidingö) – szwedzka chemiczka, fizyczka, farmaceutka i pionierka chemii kwantowej. Była pionierką zastosowania mechaniki kwantowej do rozwiązywania problemów chemii teoretycznej i sekretarzem Stałego Komitetu Wolnej Wymiany Naukowców Międzynarodowej Rady Nauki.
Życiorys Jej rodzicami byli Karen Beate Wulff i inżynier budownictwa Otto Fischer. W 1939 otrzymała tytuł Bachelor z farmacji, a w 1944 magistra z fizyki, chemii i matematyki. Kontynuowała studia podyplomowe, uzyskując tytuły z mechaniki kwantowej w 1949 i chemii w 1950. W trakcie studiów chemicznych pod kierunkiem jako pierwsza zsyntetyzowała nowy środek znieczulający xylocainę.
W 1949 rozpoczęła pracę na doktoratem. Tytuł uzyskała w 1952 na Uniwersytecie w Sztokholmie, gdzie została profesorem nadzwyczajnym fizyki matematycznej i mechaniki. W latach 1959–1963 prowadziła laboratorium fizyki matematycznej w Królewskim Instytucie Technicznym w Sztokholmie. Została pierwszą szwedzką profesor fizyki teoretycznej. Zastąpiła na stanowisku Oskara Kleina i piastowała to stanowisko do 1982.
Członkostwo w Akademiach Nauk
Królewska Szwedzka Akademia Nauk
Życie prywatne Jej mężem był profesor inżynierii mechanicznej .
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Szwedzcy chemicy Kategoria:Szwedzcy fizycy XX wieku Kategoria:Szwedzcy fizycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sztokholmskiego Kategoria:Zmarli w 2008