Stefan Żagiel

Stefan Żagiel (ur. 8 lutego 1949 w Krzczonowie koło Lublina, zm. 1 lipca 2023 w Ciechanowie) – polski inżynier chemik, dziennikarz, publicysta, literat.

Życiorys Praca zawodowa Szkołę Podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. Po ukończeniu nauki w Technikum Chemicznym nr 1 w Lublinie podjął w 1968 roku pracę zawodową w Zakładach Azotowych w Puławach, jako sterowniczy w wytwórni amoniaku II. Zamieszkał w Puławach. Ożenił się z Wiesławą Mazur, urodziły się im dwie córki: Anna i Dominika.

Pracując, podjął studia wieczorowe na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, które ukończył w 1975 roku z tytułem inżyniera chemika. Awansował na mistrza zmianowego w wytwórni saletry amonowej, po czym podjął pracę kierownika produkcji w Cukrowni Garbów, w której był racjonalizatorem produkcji. Zmodyfikował m.in. proces przerobu soku buraczanego, likwidując przyczynę pienienia się soku podczas defekacji.

Krótko pracował jako specjalista technolog na budowie cukrowni w Ropczycach, a następnie jako technolog ogumienia rowerowego w Zakładach Opon Samochodowych „Stomil” w Dębicy. W 1977 roku zmienił zawód, podejmując pracę dziennikarza w warszawskim dzienniku „Trybuna Mazowiecka”, zwanym przejściowo „Naszą Trybuną” (w latach 1975–1981). Kierował oddziałem gazety w Ciechanowie, gdzie zamieszkał. Po jej likwidacji w 1982 roku uczestniczył w tworzeniu „Tygodnika Ciechanowskiego”, krótko był jego redaktorem naczelnym, by podjąć pracę starszego publicysty w ogólnopolskim „Tygodniku Robotniczym”.

Pod koniec roku 1989 był reporterem „Dziennika Pojezierza” w Olsztynie, zaś po jego likwidacji wrócił do „Tygodnika Ciechanowskiego”, który po transformacji prasy stał się spółdzielnią dziennikarzy. Obecnie jest stałym współpracownikiem tej redakcji.

W czasie pracy w prasie trzykrotnie otrzymał nagrodę prezesa RSW PKR za publicystykę.

Działalność społeczna W czasie pracy z ZA Puławy organizował życie społeczne w zakładowych hotelach robotniczych, przewodnicząc Radzie Mieszkańców. Włączył się w pracę fabrycznej organizacji Związku Młodzieży Socjalistycznej, najpierw w wytwórni amoniaku II, gdzie kierował młodzieżowym ogniwem. W 1973 roku został zastępcą przewodniczącego Zarządu Kombinatu ZMS w ZA Puławy i jednocześnie wiceprzewodniczącym Zarządu Powiatowego ZMS w Puławach. Wykazał się energią i nieszablonowym działaniem, pełnym ciekawych inicjatyw, co przyczyniło się do jego wyboru jako jedynego zetemesowca w kraju do złotej dziesiątki tzw. Pocztu Tęgich Głów w ogólnopolskim plebiscycie gazety młodzieżowej „Sztandar Młodych”; obok m.in. profesora Marka Kwiatkowskiego – dyrektora Łazienek Królewskich, Józefa Zielińskiego – dyrektora budowy Elektrowni Kozienice, profesora Heliodora Muszyńskiego z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Uczestniczył w kursie młodzieżowych korespondentów prasowych, organizowanym przez Redakcję „Sztandaru Ludu” w Lublinie, został społecznym korespondentem gazety. Współpracował też z zakładową gazetą ZA Puławy o nazwie „Nasze Sprawy”, był przez pewien czas członkiem jej kolegium redakcyjnego. Był laureatem ogólnopolskich konkursów publicystycznych, m.in. „O Złote Pióro Płomieni i Mikrofon Muzyki i Aktualności”, które później otworzyły mu drogę do pracy w prasie. Pracując w Puławach, był w latach 1974–1975 wiceprezesem Klubu Sportowego „Wisła” Puławy, zajmował się sprawami wychowawczymi i jednocześnie opiekował się sekcją podnoszenia ciężarów.

W „Stomilu” Dębica kierował Młodzieżową Radą Młodych Specjalistów, zajmującą się racjonalizacją i ekonomizacja produkcji. Był autorem kilku projektów racjonalizatorskich. Współpracował z międzyzakładową gazetą „Echo Załogi” i tamtejszym domem kultury. W Ciechanowie był w latach 1994–2006 radnym Rady Miejskiej, kierował komisją, zajmującą się opracowaniem dokumentów, regulujących funkcjonowanie gminy miejskiej i jej samorządu.

Dorobek literacki Kierując redakcją „Tygodnika Ciechanowskiego”, wprowadził stały kącik poetycki, promujący młodych poetów, których wspomagał. Był współorganizatorem kręgu literackiego przy Wojewódzkim Domu Kultury w Ciechanowie, kierował ciechanowskim Korespondencyjnym Klubem Młodych Pisarzy, zapraszając na spotkania wybitnych poetów i krytyków, jak Piotr Kuncewicz, Aleksander Nawrocki, Tadeusz Chudy, Jan Zdzisław Brudnicki. W 1982 roku zorganizował i zredagował pierwszy ciechanowski almanach poezji, a potem dziewięć kolejnych, umożliwiając książkowe debiuty młodych poetów. Dzięki temu skrystalizowało się w Ciechanowie środowisko literackie. Zapoczątkowali również wydawanie almanachów poetyckich w Działdowie. Był też organizatorem i redaktorem trzech antologii wierszy, tematycznie związanych z ziemią ciechanowską. Pierwsza z nich, wydana z okazji zapoczątkowania ogólnopolskich spotkań poetyckich w Ciechanowie i Opinogórze, słynna błękitna miniaturka „Opinogóra w wierszach”, wydana w nakładzie 20 tys. egzemplarzy i niemal w tylu sprzedana, dostarczyła funduszy na pierwszą fazę budowy pomnika Zygmunta Krasińskiego w Opinogórze.

Jako krytyk literacki współpracował z kilkoma tytułami prasowymi, w tym z miesięcznikami „Poezja Dzisiaj” w Warszawie i „Znaj” w Płocku.

Przez 17 lat był organizatorem Ogólnopolskiego Konkursu Poezji „O Złoty Klucz Ciechanowskiego Ratusza”; współpracując z grupą ciechanowskich poligrafów wydawał debiutanckie tomiki wierszy w nagrodę dla najlepszych uczestników, którzy jeszcze nie wydali własnych książek.

Pierwsze własne zbiorki wierszy wydał we współpracy z warszawskim Wydawnictwem „Iskry”. W latach 1992–2007 był członkiem Związku Literatów Polskich. Jego dorobek to 18 zbiorów wierszy (jeden wydany dwukrotnie), dwie książki prozatorskie i cztery zbiorki limeryków; poeta bardzo polubił tę krótką formę wiersza, wymagającą finezji i specyficznego humoru. Ceni sobie nagrodę Kiry Gałczyńskiej w konkursie na limeryk, organizowanym przez Polskie Radio Łódź.

Wiersze Stefana Żagla znalazły się w licznych antologiach poetyckich, w tym w tak znaczących jak „Poezja polska. Antologia tysiąclecia” oraz wydanej w Rosji antologii poezji polskiej z serii antologii słowiańskich „Iz wieka w wiek”.

Twórczość Zbiory wierszy Dworzec marionetek (1985) Oś asymetrii (1989) Przełom (1992) Gorejący krzyk (1992) Wiatraki (1993) Rozterki (1994) Drogowskaz w okularach (1996) Czereśnie (1996) Blaski i ciernie (1997) Astry (1998) Może… (1999) Ucho igielne (2001) Przemijanie (2003) Tygrysy i karpie (2005) Pozdrawiam cię, mój Krzczonowie (2008) 23 wiersze (2009) Chwile (2013) Oś asymetrii, II wydanie (2014) Urny (2016)

Proza Srebrne wieże. Zbiór opowiadań (1992) Modlitewnik Królowej Bony (2005)

Przypisy

Bibliografia Elżbieta Ciborska; Dziennikarze z władzą (nie zawsze) w parze; Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 1998 r. Elżbieta Ciborska; Leksykon polskiego dziennikarstwa; Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa, 2000 r. Złota Księga Polskiego Samorządu, Wydawnictwo Helion, Gliwice, 2002 rok Złota Księga Polskiego samorządu 2002 – 2006, Wydawnictwo Helion, Gliwice 2006 r. Kto jest kim w Ciechanowskiem, Agencja Wydawniczo-Reklamowa TESS, Ciechanów 1994 Alfred Borkowski; Ludzie pióra Mazowsza Ciechanowskiego; Ciechanów 2005

Kategoria:Pisarze związani z Ciechanowem Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy poeci XXI wieku Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Polscy prozaicy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2023