Andrzej Małkiewicz (ur. 1950 we WrocławiuNowi profesorowie.) – polski politolog, profesor nauk społecznych, emerytowany nauczyciel akademicki Uniwersytetu Zielonogórskiego. Zajmował się nazizmem i komunizmem, dziejami religii i terroryzmu, problemami kryzysów i przełomów politycznych, związkami między gospodarką a polityką, historią Czech, Słowacji i Ukrainy, relacji polsko-ukraińskich, dziejami wojskowości, a od 2022 r. – problemami rosyjskiej agresji przeciw Ukrainie. Jego specjalnością jest historia doktryn polityczno-prawnych.
Życiorys Andrzej Małkiewicz, ur. 1950 r. we Wrocławiu, historyk i politolog.
W 1973 ukończył studia na Uniwersytecie Wrocławskimprof. dr hab. Andrzej Małkiewicz – kierownik zakładu., pracę doktorską obronił w 1982 w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1991 na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii, na podstawie pracy pt. „Karol Marks o przedkapitalistycznych stosunkach produkcji”. W 2015 otrzymał tytuł profesora nauk społecznych. Był zatrudniony w wielu instytucjach. Z najważniejszych: w latach 1972-1973 w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 1973-1982 w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, 1982-1984 w Śląskim Instytucie Naukowym w Katowicach, 1984-2000 w Instytucie Nauk Ekonomiczno-Społecznych Politechniki Wrocławskiej, 2000-2019 w Instytucie Politologii Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu ZielonogórskiegoInstytut Politologii Dyrekcja i pracownicy.. Od 2019 r. emeryt.,
Współpracował z wielu organizacjami społecznymi. Obecnie jest nadal aktywny w kilku organizacjach, Są to: Polsko-Czeskie Towarzystwo Naukowe, Stowarzyszenie Współpracy Polska-Wschód, Związek Weteranów i Rezerwistów Wojska Polskiego RP, Związek Inwalidów Wojennych, Stowarzyszenie Bratniej Pomocy Odd Fellows, Stowarzyszenie „Pamięć i Dialog” w Legnicy.
Wybrane publikacje Wybory czerwcowe 1989, Warszawa 1994; Pierwszy znak solidarności. Polskie odgłosy powstania ludowego w NRD w 1953 r., Wrocław 1998 (współautor: Krzysztof Ruchniewicz); Opór społeczny w Europie Środkowej w latach 1948–1953 na przykładzie Polski, NRD i Czechosłowacji, Wrocław 2004 (współautorzy: Łukasz Kamiński, Krzysztof Ruchniewicz); Komisja Rywina. Próba spojrzenia politologicznego, Wrocław 2005 (współautorzy: Monika Bil, Artur Błoński); Polska i Czechosłowacja w dobie stalinizmu (1948-1956). Studium porównawcze, Warszawa 2005 (współautor: Zdeněk Jirásek); Rząd Marcinkiewicza, Wrocław 2006. Kryzys. Polityczne, ekologiczne i ekonomiczne uwarunkowania, Warszawa 2010. Samobójstwo demokracji. Czechosłowacja w okresie II Republiki 1938-1939, Wrocław – Zielona Góra 2013. Terroryzm. Wybrane zagadnienia, Nysa 2014. Chrześcijanie i muzułmanie w rozwoju dziejowym, Kraków 2016. Мовна політика в Україні. Mіж символічним насиллям та вільним мовним вибором. Монографія, Київ 2017 (współautorzy: Євген Перегуда, Вадим Семко, Анджей Ксенич). Język a polityka. Przypadek Ukrainy (współautorzy: Andrzej Ksenicz, Jewhen Perehuda, Switłana Sawojska, Wadim Semko), Zielona Góra 2017. Geneza wyprawy kijowskiej. Józef Piłsudski wobec Ukrainy do 1920 roku, Kraków 2020. Wojna nowego wieku? Agresja Rosji przeciw Ukrainie 2022–2023, Tarnowskie Góry 2023 (współautor: Piotr Szymaniec).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1950