Maria Bianka Mossoczy, właśc. Maria BiankaW artykułach prasowych z 1924 i 1925 była przedstawiana jako „Maria Bianka”, zob. (ur. 9 czerwca 1887 w Brodach, zm. 18 sierpnia 1929 w Sanoku) – polska artystka malarka, literatka.
thumb|220px|Portret kapitana 2 pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka autorstwa M.B. Mossoczy (zbiory MH w Sanoku) Życiorys Urodziła się 9 czerwca 1887 w Brodach. Kształciła się w Monachium, gdzie była uczennicą prof. Alberta Weisgerbera, Felixa Eisengräbera i Maxa Feldbauera. Ponadto kształciła się w Paryżu u boku Maurice'a Denisa, Félixa Vallottona, George'a Desvallièresa.
Została artystką malarką. Po uzyskaniu wykształcenia artystycznego osiadła we Lwowie. Była też związana z Krakowem i warszawską „Zachętą”. Malowała pejzaże, portrety, kompozycje. Jej prace malarskie charakteryzowały się „oryginalnością, rzetelnością artystyczną, świadomością celów oraz ukazywaniem rzeczy «inaczej» niż inni”. Jej prace malarskie były prezentowane we Lwowie na wystawie w grudniu 1918, w 1921 i w 1922 podczas Targów Wschodnich, na indywidualnej w 1924. Wcześniej zorganizowano jej wystawy w Warszawie i w Krakowie. Wiosną 1925 przebywała w Paryżu, gdzie zorganizowała wystawę swych prac, przyjętą z uznaniem przez tamtejszą krytykę. W tym czasie uczestniczyła tam w otwarciu Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej, a jej relacja z tego wydarzenia ukazała się na łamach „Nowości Illustrowanych”. Dla tego tygodnika w tym roku pisała inne korespondencje ze stolicy Francji.
W malarstwie była przedstawicielką neoklasycyzmu, pozostając wierną kompozycyjnemu traktowaniu form. Prowadziła prywatną szkołę malarską we Lwowie. 20 lutego 1920 przystąpiła do zorganizowanego tego dnia Związku Plastyków we Lwowie.
Była autorką przekładu książki pt. Jezus i Judasz autorstwa Felixa Hollaendera, wydanego przez Ludowe Towarzystwo Wydawnicze we Lwowie w 1920. Jej osoba była ceniona w kręgach artystycznych i literackich, także w Warszawie. W latach 20. była uważana za jedną z najbardziej utalentowanych malarek lwowskich i za jedną z najwybitniejszych ówcześnie artystek lwowskich. W 1928 zorganizowano wystawę jej prac malarskich w Paryżu, przychylnie przyjętych przez tamtejszą krytykę.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) i nastaniu II Rzeczypospolitej była nauczycielką w Państwowej Szkole Realnej im. Jana i Andrzeja Śniadeckich we Lwowie, w której od 1 września 1920 do 28 lutego 1921 przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia, a od 1 marca 1921 uczyła pracy ręcznej. W roku szkolnym 1922/1923 uczyła w III Państwowym Gimnazjum im. Króla Stefana Batorego we Lwowie, a od 1922 ponownie w XI Państwowym Gimnazjum im. Jana i Andrzeja Śniadeckich we Lwowie.
Zmarła 18 sierpnia 1929 po przebytej operacji w Sanoku, gdzie przebywała na urlopie. Została pochowana na cmentarzu w Sanoku 20 sierpnia 1929 po pogrzebie pod przewodnictwem ks. Franciszka Witeszczaka.
Jej mężem był Mieczysław Julian Mossoczy (ur. 1887Od 1924 profesor II Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie, zob. W 1926 nauczyciel V Państwowego Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego we Lwowie, zob. W 1927 przeniesiony z V Gimnazjum do Gimnazjum w Leżajsku, zob. ), który od 1927Przeniesiony ze Lwowa do Sanoka we wrześniu 1927, zob. do 1933 pracował jako nauczyciel matematyki w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w SanokuPrzeniesiony z sanockiego gimnazjum do Gimnazjum w Brzozowie, zob. W połowie 1935 przeniesiony z Gimnazjum w Brzozowie do Państwowego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czortkowie, zob. . Ponadto uczniem tej szkoły był wówczas Witold Mossoczy .
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Artyści związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie urodzeni w Brodach Kategoria:Malarze związani z Sanokiem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele związani ze Lwowem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polscy malarze neoklasycyzmu Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1929