mały|Struktura chemiczna poliakrylanu sodu Poliakrylany – organiczne związki chemiczne powstałe w wyniku polimeryzacji pochodnych kwasu akrylowego i kwasu metakrylowego. Należą do grupy polimerów nazywanych ogólnie jako tworzywa sztuczne. Materiały zawierające poliakrylany charakteryzują się przejrzystością, odpornością na pękanie i elastycznością zależną od zastosowanego składu merów. Poliakrylany odznaczają się odpornością na starzenie atmosferyczne, nie żółkną pod wpływem światła, mają korzystne właściwości optyczne i wytrzymałościowe. Cechy poliakrylanów kształtowane są przez dobór odpowiednich monomerów, zarówno ilościowy, jak i jakościowy.

Monomery Monomery akrylowe, używane do tworzenia poliakrylanów są to głównie estry pochodne kwasu akrylowego i kwasu metakrylowego. Zawierają grupę winylową –HC=CH2 oraz grupę karboksylową –COOH.

Do monomerów tych należą: akrylan metylu akrylan etylu akrylan butylu metakrylan metylu metakrylan etylu metakrylan butylu

Wykorzystanie poliakrylanów akrylonitryl (włókna syntetyczne, sztuczny jedwab, anilana, kauczuki) farby akrylowe (farby emulsyjne nazywane farbami lateksowymi i emalie) kity akrylowe kleje akrylowe (typu „Super glue”) lakiery akrylowe poliakrylamid (przemysł kosmetyczny, leczenie poparzeń) poliakrylan sodu (wkłady chłonące wodę) poli(metakrylan metylu) (szkło akrylowe) światłowody

Zobacz też akrylany

Bibliografia Ludwik Czopek: Popularna Encyklopedia Powszechna wyd. Fogra, Tom XIV: Po-Q. Wydawnictwo Fogra, 1996. . J.D. Roberts, M.C. Caserio: Chemia organiczna. Warszawa: PWN, 1969.

Kategoria:Polimery organiczne Kategoria:Tworzywa sztuczne Kategoria:Polimery winylowe