Leuconotopicus – rodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów (Picinae) w rodzinie dzięciołowatych (Picidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce.
Morfologia Długość ciała 18–26 cm; masa ciała 31–80 g.
Systematyka Etymologia Leuconotopicus: leukos „biały”; νωτον nōton „tył”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od „dzięcioł”. Capnopicus: gr. καπνος kapnos „dym”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”. Gatunek typowy: Picus fumigatus . Phaionerpes: gr. φαιος phaios „ciemny, brązowy”; ἑρπης herpēs „coś pełzającego, pełzacz”, od ἑρπω herpō „pełzać”. Gatunek typowy: Picus fumigatus . Xenopicus: gr. ξενος xenos „obcy, dziwny”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od „dzięcioł”. Gatunek typowy: Leuconerpes albolarvatus . Pyroupicus: gr. πυρ pur, πυρος puros „ogień”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”. Gatunek typowy: Picus borealis . Threnopipo: gr. θρηνος thrēnos „lament”, od θρεομαι threomai „krzyczeć”; πιπω pipō „srokaty dzięcioł”. Nazwa zastępcza dla Pyroupicus ze względu na puryzm. Xenocraugus: gr. ξενος xenos „obcy, dziwny”; κραυγος kraugos „dzięcioł”. Nazwa zastępcza dla Xenopicus ze względu na puryzm. Phloeonerpes: gr. φλοιος phloios „kora drzewa”, od φλεω phleō „obfitować”; ἑρπης herpēs „coś pełzającego, pełzacz”, od ἑρπω herpō „pełzać”. Błędna pisownia Phaionerpes .
Podział systematyczny Takson wyodrębniony ostatnio z Picoides. Do rodzaju należą następujące gatunki: Leuconotopicus borealis – dzięcioł skromny Leuconotopicus fumigatus – dzięcioł jednobarwny Leuconotopicus albolarvatus – dzięcioł białogłowy Leuconotopicus arizonae – dzięcioł arizoński Leuconotopicus stricklandi – dzięcioł brunatny Leuconotopicus villosus – dzięcioł włochaty
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Dzięciołowate