Leonida Lari, także Leonida Lari-Iorga (ur. 26 października 1949 w Bursuceni jako Liubovi Tuchilatu, zm. 10 grudnia 2011 w Kiszyniowie) – mołdawska i rumuńska poetka, pisarka i tłumaczka oraz polityk, działaczka Frontu Ludowego Mołdawii, deputowana do Rady Najwyższej Związku Radzieckiego z Mołdawskiej SRR oraz do parlamentu Rumunii z ramienia Partii Wielkiej Rumunii.
Życiorys Jej rodzice byli nauczycielami. Ukończyła studia w zakresie filologii rumuńskiej na uniwersytecie w Kiszyniowie. Następnie podjęła pracę w muzeum literatury im. Dymitra Kantemira, w którym pracowała od 1971 do 1973. W latach 1985-1988 redagowała dział kultury i sztuki w piśmie "Literatura i Sztuka", zaś od 1988 do 2003 była redaktor naczelną pisma "Głos narodu", pierwszego w Mołdawskiej SRR czasopisma drukowanego w języku mołdawskim (rumuńskim) alfabetem łacińskim. Jest autorką 24 tomów poezji i tekstów literackich prozą. Zajmowała się również przekładami poezji światowej na język rumuński.
Działała we Froncie Ludowym Mołdawii od początku jego istnienia, będąc jedną z najsłynniejszych postaci w ruchu narodowym Mołdawian końca lat 80. XX wieku. Głosiła hasła panrumunizmu, zjednoczenia Mołdawii z Rumunią oraz szowinistyczne hasła wymierzone przeciwko Rosjanom i rosyjskojęzycznym mieszkańcom MołdawiiP. Oleksy, Mołdawski nacjonalizm vs. naddniestrzańska państwowotwórczość — przesłanki społecznej mobilizacji w konflikcie naddniestrzańskim, "Sensus Historiae", vol. XI, s. 166.K. Całus, Mołdawia. Państwo niekonieczne, Czarne, Wołowiec 2020, s. 296-298.. Podczas jednej z demonstracji mołdawskiego ruchu narodowego wzięła symboliczny ślub z pomnikiem Stefana Wielkiego w Kiszyniowie.
W latach 1988–1990 była deputowaną do Rady Najwyższej ZSRR z Mołdawskiej SRR, od 1990 do 1992 była członkinią stałego biura Frontu. Od 1990 do 1997 kierowała natomiast Chrześcijańsko-Demokratyczną Ligą Kobiet Mołdawii.
Od 1992 kontynuowała działalność polityczną w Rumunii. W 1996 została wybrana deputowaną do parlamentu z ramienia Narodowo-Chłopskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Następnie przeszła do Partii Wielkiej Rumunii i z jej listy jeszcze dwukrotnie uzyskiwała mandat w 2000 i 2004. Ostatecznie opuściła również tę partię. W 2006 wróciła do Narodowo-Chłopskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej.
Zmarła w 2011 na raka i została pochowana na Cmentarzu Centralnym (Ormiańskim) w Kiszyniowie.
Rodzina Jej mężem był aktor i reżyser Mihai Iorga, z którym miała trzy córki: Ramonę, Cristinę i Emanuelę.
Twórczość Piața Diolei, 1974 Mitul trandafirului, 1985 Scoica solară, 1987 Insula de repaos, 1988, Dulcele foc, 1989 Anul 1989, 1990 Lira și păianjenul, 1992 Epifanii, 1994 Scrisori de pe strada Maica Domnului, 1995 Lunaria, 1995 Infinitul de aur, 2001.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Posłowie do Izby Deputowanych (Rumunia) Kategoria:Mołdawscy poeci Kategoria:Rumuńscy poeci Kategoria:Rumuńscy tłumacze Kategoria:Działacze Frontu Ludowego Mołdawii Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Kiszyniowie