thumb|Samolot Orlińskiego i Kubiaka po powrocie z lotu Warszawa-Tokio-Warszawa na lotnisku mokotowskim w Warszawie Leonard Kubiak (ur. w 12.10.1900 w Szamotułach, zm. w 20.08.1942 w Warszawie) – polski wojskowy, mechanik lotniczy.
Życiorys Był podoficerem w wojskowym lotnictwie niemieckim. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, następnie w 1918 został powołany do zawodowej służby wojskowej w 1 Wielkopolskiej Eskadrze Polowej, po przeformowaniu włączonej do 1 pułku lotniczego.
W 1925 jako mechanik wziął udział w rajdzie dookoła Morza Śródziemnego z pilotem Ludomiłem Rayskim na samolocie Breuget XIX. W dniach od 27 sierpnia do 25 września 1926, w stopniu sierżanta na tym samym samolocie, wraz z instruktorem Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu por. Bolesławem Orlińskim dokonał kilkuetapowego przelotu z Warszawy do Tokio, na trasie długości 22 600 km w obie strony, pomimo uszkodzenia śmigła i dolnego płata w trasie (ostatnie 6680 km trasy pokonali samolotem z częściowo obciętym lewym dolnym skrzydłem), oraz bardzo zużytym (w wyniku utraty oleju) silnikiem. W Japonii polscy lotnicy spotkali się z entuzjastycznym przyjęciem. Za przelot, podobnie jak Bolesław Orliński, otrzymał japoński cesarski Order Wschodzącego Słońca. Następnie został przeniesiony do rezerwy, otworzył w Warszawie warsztat samochodowy.
Poślubił żonę Irenę Gromek, z domu Tugeman, z którą miał dwoje dzieci: syna Piotra oraz córkę Gabrielęźródła rodzinne.
Spoczywa na Warszawskim Cmentarzu Bródnowskim.
Zginął podczas nalotu lotniczego przeprowadzonego przez Rosjan na stolicę w dniu 20 sierpnia 1942 w swoim mieszkaniu w Warszawie, przy ul. Włoskiej 7 na Mokotowie. .
Przypisy
Bibliografia Bolesław Orliński: Do Krainy Wschodzącego Słońca, Wydawnictwo MON, 1989. Janusz Kędzierski: Zapomniane rekordy, Wydawnictwo MON, 1983.
Kategoria:Ofiary cywilne kampanii wrześniowej Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1939