thumb|Grób Jadwigi Budlewskiej i Eugeniusza Budlewskiego na cmentarzu komunalnym w Pabianicach Jadwiga Budlewska (ur. 9 października 1920 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 28 września 1999 w Łodzi) – polska artystka plastyk, nauczycielka. Od roku 1962 członkini rzeczywista Związku Polskich Artystów Plastyków.
Życiorys Absolwentka Gimnazjum im. Anny Jabłonowskiej w Białymstoku (1938). Studiowała w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie do rozpoczęcia II wojny światowej. Po aresztowaniu ojca, Józefa Ostruszki, ostatniego prezesa Sądu Okręgowego w Białymstoku przez NKWD 27 września 1939, uciekła wraz z mężem, matką i siostrą do Piotrkowa Trybunalskiego w Generalnym Gubernatorstwie.
W 1949 dostała się na studia w Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi i w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom uzyskała w 1955 na Wydziale Włókiennictwa ze specjalnością druk na tkaninie. Była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1953 pracowała w Centralnym Laboratorium Przemysłu Dziewiarskiego w Łodzi jako projektantka wzorów. W 1955 przeszła do Laboratorium Przemysłu Jedwabniczego, również w Łodzi, gdzie pracowała jako projektantka wzorów na jedwabiu. Równolegle zajmowała się dekoracją wystaw.
W 1963 zaczęła pracę w szkolnictwie jako nauczycielka rysunku, kompozycji plastycznej i historii sztuki oraz kostiumologii w Technikum Odzieżowym w PabianicachRoman Kubiak: My Pabianiczanie, Wydawca – Agencja Dziennikarzy, 2019, s. 170, .. W 1967 w Łodzi ukończyła studia pedagogiczne dla nauczycieli szkół zawodowych.
Na emeryturze od 1976 skierowała swoje zainteresowania ku tkaninie dekoracyjnej. Była luźno związana z Grupą Tkacką 10 x TAK z Wrocławia, założoną przez Ewę Poradowską-Werszler. Niemal corocznie brała udział w plenerach ogólnopolskich tkactwa artystycznego, przede wszystkim przy Fabryce Dywanów Kowary w Kowarachhttp://wt.kowary.wro7.pl/plenery/wt1986.htm, data dostępu 2020-08-23.. Na początku twórczości w zakresie tkaniny artystycznej interesowała się i ćwiczyła różnorodne sploty, bawiła się kompozycją kolorów i włóknem jako materią. Po pewnym czasie w jej pracach pojawił się stały motyw muszli, która stała się jej znakiem rozpoznawczym, np. w tkaninie „Stary zegar”, czy „Szuwary” (na fotografii). Brała udział w wystawach poplenerowych w Kowarach i Wrocławiu (tkanina pt.: „Słońce dobre i złe"), oraz w wystawach zbiorowych w Łodzi i Warszawie. Jej tkaniny zostały zakupione do Republiki Federalnej Niemiec i do Francji.
Zmarła 28 września 1999 w Łodzi i została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Pabianicach (sektor 3, rząd 14, numer 19).
Nagrody Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki za całokształt twórczości artystycznej (1959).
Rodzina Córka Anny (z dm. Bokalskiej) i Józefa Ostruszki. Od roku 1939 zamężna z Eugeniuszem Budlewskim. Matka dwóch córek, Ewy Bożeny (ur. 1944) i Marii Mileny (ur. 1951).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi Kategoria:Absolwenci II LO im. Anny Jabłonowskiej w Białymstoku Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Polscy plastycy Kategoria:Polscy tkacze Kategoria:Polscy twórcy tkaniny dekoracyjnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Piotrkowie Trybunalskim Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Ludzie związani z Pabianicami Kategoria:Pochowani w Pabianicach