Rafał Wiśniewski (ur. 25 lipca 1977 w Warszawie) – polski socjolog, wykładowca akademicki, menedżer kultury, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W latach 2017–2024 dyrektor Narodowego Centrum Kultury.
Życiorys W latach 1998–2003 studiował socjologię na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (UKSW) w Warszawie. Na tej samej uczelni w 2009 roku obronił doktorat ze specjalności socjologia kultury. W 2016 roku na podstawie pracy „Transgresja kompetencji międzykulturowych. Studium socjologiczne młodzieży” uzyskał stopień doktora habilitowanego socjologii. Jest absolwentem studiów podyplomowych w Zakładzie Krajów Pozaeuropejskich Polskiej Akademii Nauk pt. Polityka i kultura w krajach Azji i Afryki.
Od 2011 do 2017 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Był również członkiem Zarządu Rady Zakładu Badań Naukowych PTS i Zarządu Oddziału Warszawskiego PTS oraz współzałożycielem i członkiem Pracowni Badawczej Polski Pomiar Postaw i Wartości.
W latach 2016–2017 zasiadał na stanowisku dyrektora Instytutu Socjologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od 2020 kieruje Katedrą Socjologii Kultury w Instytucie Nauk Socjologicznych na Wydziale Społeczno-Ekonomicznym UKSW.
W styczniu 2017 decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotra Glińskiego objął stanowisko dyrektora Narodowego Centrum Kultury. W kwietniu 2021 instytucja została uhonorowana przez ministrów kultury Grupy V4 Nagrodą Wyszehradzką. W marcu 2024 został odwołany ze stanowiska dyrektora Narodowego Centrum Kultury i jednocześnie powołany na stanowisko zastępcy dyrektora tej instytucji, które sprawował do 2025.
Został członkiem Rady Naukowej Biblioteki Narodowej kadencji 2018–2024, Rady Muzeum przy Muzeum Narodowym w Poznaniu kadencji 2020–2024, Rady Muzeum przy Muzeum Narodowym w Lublinie kadencji 2021–2025. Był także członkiem rady Biura „Niepodległa”. Od czerwca 2020 nieprzerwanie zasiada w Radzie Centrum Badania Opinii Społecznej. Jest współinicjatorem i dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Europy Środkowo-Wschodniej EUFONIE. Odpowiada za działalność Kordegardy. Galerii Narodowego Centrum Kultury. Producent filmów dokumentalnych: „Ostatnia góra” i „Bezkrwawa rewolucja”. Koproducent pierwszej polskiej fabuły w technologii wirtualnej rzeczywistości (VR) pt. „Kartka z Powstania”, filmu VR „Wiktoria 1920” oraz dokumentów: „Położna” „O zwierzętach i ludziach”, „Chopin nie boję się ciemności”
Był pełnomocnikiem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do spraw obchodów kulturalnych 15. rocznicy wstąpienia Polski do Unii Europejskiej.
W latach 2021–2024 członek rady nadzorczej spółki Pałac Saski Sp. z o.o. reprezentujący Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W latach 2021–2023 prowadził program „Zaginione. Odnalezione”, emitowany na antenie TVP Kultura, poświęcony odnalezionym po latach skarbom polskiego dziedzictwa materialnego – zabytkowym przedmiotom, które na skutek tragicznych losów Polski zaginęły.
Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi (14 grudnia 2020) Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (9 stycznia 2023) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2014) Srebrny Medal „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” (2023) Złotym Krzyżem Zasługi Republiki Węgierskiej (25 listopada 2022) nagroda Feniksa Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii „Historia-Niepodległa” za redakcję publikacji Siłą naszego ducha jesteśmy. Eseje o Niepodległej (2019) nagroda specjalna Mecenasa Kultury Studenckiej, jako pierwszy laureat, podczas Ogólnopolskiego Forum Kultury Studenckiej (2021) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2024)
Publikacje Horyzonty kultury. Pomiędzy ciągłością i zmianą, red. R. Wiśniewski, M. Szupejko (2012) Afryka między tradycją a współczesnością. Wybrane przykłady kontynuacji i zmian w historii, polityce, gospodarce i społeczeństwie, red. R. Wiśniewski, A. Żukowski (2013) Kultury kontestacji. Dziedzictwo kontrkultury i nowe ruchy społecznego sprzeciwu„Kultury kontestacji. Dziedzictwo kontrkultury i nowe ruchy społecznego sprzeciwu”., red. T. Maślanka, R. Wiśniewski (2015) Sociologies of Formality and Informality„Sociologies of Formality and Informality”., red. A. Mica, J. Winczorek, R. Wiśniewski (2015) Transgresja kompetencji międzykulturowych. Studium socjologiczne młodzieży, R. Wiśniewski (2016) Tradycja i teraźniejszość Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, R. Wiśniewski, M. PawlakRafał Wiśniewski, Mikołaj Pawlak Tradycja i teraźniejszość Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Sociology of the Invisible Hand, red. A. Mica, K.M. Wyrzykowska, R. Wiśniewski, I. Zielińska (2018) Siłą naszego ducha jesteśmy. Eseje o Niepodległej, red. naukowa R. Wiśniewski (2018) O 11 listopada pewnego roku. Świętowanie stulecia odzyskania niepodległości w ujęciu socjologicznym R. Wiśniewski, T. Kukołowicz, Z. Maciejczak-Kwiatkowska, M. Modzelewska, K. Węglarska, M. Zarzecki (2019) Mit i znaczenie, tł. M. Eccles, R. Wiśniewski (2020) Oswajając zmienność. Kultura lokalna z perspektywy domów kultury, R. Wiśniewski, G. Pol, R. Pląsek, A. Bąk (2021)
Przypisy
Bibliografia Dr hab. Rafał Wiśniewski Dyrektorem Narodowego Centrum Kultury nck.pl. [dostęp 2017-02-06]
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Socjologicznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi (Węgry) Kategoria:Polscy menedżerowie Kategoria:Polscy producenci filmowi Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego