Bronisław Hołub vel Bronisław Gołub (ur. w Mińsku Litewskim, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Haliny z Reutów. Absolwent gimnazjum w MińskuМинская мужская гимназия: фотографические материалы / сост. С. Н. Рындин. - Минск : НИАБ, 2022. - С. 59. - 216 с. - (Архивное фото. Т. 1). . Tam też od 1907 do 1914 należał do Związku Sokołów Polskich. W latach 1909–1914 pracował jako urzędnik kolejowy. 27 listopada 1914 wcielono go do armii carskiej, a po ukończeniu szkoły oficerskiej został wysłany na front, gdzie był dwukrotnie ranny. W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Za walki z bolszewikami odznaczony „amarantową wstążką” I Korpusu. Po demobilizacji udał się na Kubań i w grudniu 1918 wstąpił do 4 Dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego. Brał udział w walkach w szeregach 15 pułku strzelców. W kwietniu 1919 wrócił do Polski. Z dniem 1 czerwca 1919 awansowano go na stopień kapitana piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której dowodził kompanią 31 pułku piechoty. W marcu 1920 został ranny w bitwie pod Borysowem, a 11 lipca 1920 ciężko ranny pod Mińskiem i wzięty do niewoli bolszewickiej. Zwolniony w październiku 1920, po ponownym zajęciu Mińska przez Polaków. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 31 pp w Łodzi. 28 lutego 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:W 1923 pełnił obowiązki dowódcy II batalionu. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 107. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1925 został przeniesiony do 27 pułku piechoty w Częstochowie na stanowisko dowódcy II batalionu. Później został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. W lipcu 1929 został przeniesiony do 33 pułku piechoty w Łomży na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1931 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Włodzimierz Wołyński na stanowisko komendanta. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 31 stycznia 1936 został przeniesiony w stan spoczynku. Do wybuchy wojny był dowódcą 11 batalionu Junackich Hufców Pracy.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd w grudniu 1939 wysłał ostatni list do rodziny. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 032/1 z 14 kwietnia 1940, pozycja 65. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Bronisław Hołub nie został zidentyfikowany.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Bronisław Hołub od 1925 był żonaty z Marią Grodkówną, z którą miał dwie córki: Jadwigę (ur. 3 kwietnia 1926) i Halinę (ur. 3 października 1930)Krystyna Adamowicz, Zawsze wierni „Piątce” II. Zranione serce córki w ciszy płacze Tygodnik Wileńszczyzny 7-13 grudnia 2017 r. nr 49 (wydanie internetowe nr 899) [dostęp 2022-10-14]..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 762 – 28 lutego 1921 Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Amarantowa wstążka Odznaka za Rany i KontuzjeNa podstawie fotografii . Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) – zezwolenie z 1925
Upamiętnienie Przy wileńskim Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w roku 2009 zasadzono „Dąb Pamięci Bronisława Hołuba zamordowanego w Katyniu w roku 1940”, a w grudniu 2012 odsłonięto kamień upamiętniający Bronisława Hołuba.
W katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie, znajduje się tablica poświęcona jego osobie.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 27 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 33 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 31 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918 Kategoria:Żołnierze jednostek polskich na Wschodzie – uczestnicy walk z bolszewikami 1918–1920