Ondine (Q121) – francuski okręt podwodny z okresu międzywojennego, jedna z czterech jednostek typu Ariane. Okręt został zwodowany 8 maja 1925 roku w stoczni Ateliers et Chantiers Augustin-Normand w Hawrze, a do służby w Marine nationale wszedł w 1928 roku. Jednostka została staranowana i zatopiona nieopodal Vigo przez grecki parowiec „Aikaterini Gouloudris” 3 października 1928 roku.

Projekt i budowa „Ondine” zamówiona została na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1922 roku. Okręt, zaprojektowany przez Marie-Augustina Normanda i , zbliżony był wielkością i parametrami do typu Sirène. Jednostka charakteryzowała się wysoką manewrowością i silnym uzbrojeniem, lecz miała zbyt długi czas zanurzenia, a ciasnota wnętrza powodowała trudności w obsłudze mechanizmów okrętowych przez załogę.

„Ondine” zbudowana została w stoczni Ateliers et Chantiers Augustin-Normand w Hawrze. Stępkę okrętu położono w 1923 roku, został zwodowany 8 maja 1925 roku, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1928 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q121.

Dane taktyczno–techniczne „Ondine” była średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 66 metrów, szerokość 6,2 metra i zanurzenie 4,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 626 ton, a w zanurzeniu 787 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa czterosuwowe silniki wysokoprężne Normand-Vickers o łącznej mocy 1250 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Schneider o łącznej mocy 1000 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14 węzłów na powierzchni i 7,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 3500 Mm przy prędkości 9 węzłów w położeniu nawodnym oraz 75 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Zbiorniki paliwa mieściły 60 ton oleju napędowego, a energia elektryczna magazynowana była w bateriach akumulatorów typu D liczących 140 – 144 ogniwa. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 80 metrów, a autonomiczność 20 dób.

Okręt wyposażony był w 7 wyrzutni torped kalibru 550 mm: dwie wewnętrzne i dwie zewnętrzne na dziobie, jedną wewnętrzną na rufie oraz jeden podwójny obrotowy zewnętrzny aparat torpedowy za kioskiem, z łącznym zapasem 13 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 100 mm M1917 L/45 oraz dwa karabiny maszynowe kal. 8 mm (2 x I).

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 38 podoficerów i marynarzy.

Służba Wkrótce po wejściu do służby, 3 października 1928 roku okręt został przypadkowo staranowany i zatopiony nieopodal Vigo przez grecki parowiec „Aikaterini Gouloudris”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione w wyniku kolizji Kategoria:Okręty podwodne typu Ariane Kategoria:Okręty zbudowane w Ateliers et Chantiers Augustin-Normand Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim