Andronik Dukas (grec. Ανδρόνικος Δούκας; zm. 14 października 1077) – bizantyński arystokrata, kuzyn cesarza Michała VII Dukasa.
Życiorys Był synem Jana Dukasa. Podczas bitwy pod Manzikertem był jednym z odpowiedzialnych za klęskę armii bizantyńskiej. W 1072 roku doprowadził do ujęcia cesarza Romana IV Diogenesa i przechwycenia władzy przez jego kuzyna Michała VII Dukasa. W 1074 wraz ze swoim ojcem dowodził przeciwko zbuntowanym najemnikom Roussela de Bailleul. Jego dziećmi ze związku z Marią Bułgarską, córką cara Iwana Władysława byli: Michał Dukas Jan Dukas, protostrator Jan Dukas, megaduks Irena Dukaina Anna Dukaina, której mężem był Jerzy Paleolog Teodora Dukaina, zakonnica.
Bibliografia Michael Angold, Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, przeł. Władysław Brodzki, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1993, s. 109-111, 120-123. Michał Kozłowski, Cesarz bizantyński w niewoli! – bitwa pod Mantzikertem (1071) Jarosław Dudek, Oblicza rebelli Roussela de Bailleul (1073-1075), normandzkiego rycerza na służbie bizantyńskiej [w:] Zamach stanu w dawnych społecznościach, pod red. Arkadiusza Sołtysika przy współpracy Justyny Olko, Warszawa: Ośrodek Badań nad Tradycją Antyczną Uniwersytet Warszawski 2004, s. 275--292,
Kategoria:Dukasi Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1077