Okręt bezsterny – cykl sonetów młodopolskiego poety Jerzego Żuławskiego z 1899. Składa się z czterech utworów. Zdaniem Anny Czabanowskiej-Wróbel cykl przy użyciu metaforyki akwatycznej (czyli wodnej) opowiada o przemianach filozofii europejskiej do czasu przełomu kartezjańskiego i w epoce późniejszej. Sonety zostały napisane jedenastozgłoskowcem.
Długo myśl ludzka szła, jak błędna nawa, po morzu zjawisk, z fal na nowe fale wiatrem rzucana, w ciszy smutna, w szale burz słaniająca się, od błysków krwawa.
A często prując zmienne wód opale, dążyła w stronę, kędy słońce wstawa, lecz zawracała z drogi, drżąc, że dawa swe lotne skrzydła innych wiatrów strzale.
Czasem po drodze prawdy jej błyskały, jakby dalekie, słoneczne wybrzeża; ona — bezsterna — patrząc w nie, uderza
piersią o twarde, w wodzie skryte skały i znów strącona z drogi, dalej pędzi senna i z raną na piersi łabędziej.
Przypisy
Kategoria:Twórczość Jerzego Żuławskiego Kategoria:Utwory literackie z 1898 Kategoria:Utwory literackie napisane jedenastozgłoskowcem Kategoria:Cykle sonetów