Święty Szymon Słupnik – poemat młodopolskiego poety Jerzego Żuławskiego. Utwór jest napisany jedenastozgłoskowcem w formie monologu dramatycznego. Bohaterem jest święty Szymon, zwany Słupnikiem z tego powodu, że sporą część życia w ramach ascezy spędził na wysokiej kolumnie.
Pomiędzy niebem a ziemią, nad grzechem i nędzą świata — samotny i święty — stoję i czekam wielkich sądów Boga.
Tam w dole szumi miasto oszalałe, tam rozhukaną strugą życie płynie i grzeszna rozkosz doczesna — przeklęta; tutaj pod niebem, na mojej wyżynie cisza jest wielka, zaledwie zmącona dalekich głosów rozpierzchniętem echem, co się po krzewach suchych i po głazach wzwyż skrada ku mnie, by u stóp mych skonać...
Zobacz też: Święty Szymon Słupnik (Tennyson).
Przypisy
Kategoria:Twórczość Jerzego Żuławskiego Kategoria:Utwory literackie z 1903 Kategoria:Utwory literackie napisane jedenastozgłoskowcem