Talar (1811–1814) – moneta talarowa Księstwa Warszawskiego, o równowartości 6 złotych, bita na podstawie dekretu Fryderyka Augusta, króla saskiego, księcia warszawskiego, z 25 czerwca 1810 r.
Awers Na tej stronie umieszczono prawy profil popiersia księcia warszawskiego Fryderyka Augusta, dookoła otokowy napis:
tzn. Fryderyk August król saski, książę warszawski.
Rewers W centralnej części znajduje się herb sasko-polski – na dwupolowej tarczy nakrytej królewską koroną saską, w lewym polu herb saski, w prawym polu orzeł polski. Po bokach tarczy umieszczono dwie skrzyżowane gałązki palmowe, po obu stronach skrzyżowania gałązek znak intendenta mennicy w Warszawie – I.B. (Jakub Benik 1811, 1812, 1814). U góry, po obydwu stronach korony, znajduje się rok bicia 18 11, 18 12 lub 18 14, na samym dole napis „TALAR”.
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze próby 719, na krążku o średnicy 38 mm, masie 22,8 grama, z rantem ozdobionym ornamentem. Według sprawozdań mennicy w latach 1811–1814 w obieg wpuszczono sztuk talarów. Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: RocznikStopień rzadkościLiczba egzemplarzyZdjęcie R3601–3000frameless|uprighttalar 1812R2frameless|uprighttalar 1814R3601–3000frameless|upright
Zobacz też monety epoki napoleońskiej
Przypisy
180 1811 600 1811