Czubajeczka szarozielonawa (Lepiota griseovirens Maire) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepiota, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go René Charles Maire w 1928 r. Synonimy: Lepiota griseovirens Maire 1928 subsp. griseovirens Lepiota griseovirens Maire 1928 var. griseovirens Lepiota poliochloodes Vellinga & Huijser 1993 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 8–13 mm, początkowo dzwonkowaty, potem płaskowypukły z szerokim garbkiem. Brzeg prosty ze zwieszającymi się resztkami osłony. Powierzchnia o barwie początkowo białej, potem kremowej, pokryta koncentrycznie ułożonymi łuskami o barwie szarobrązowej z odcieniem zielonym lub oliwkowobrązowym. Największe skupienie tych łusek znajduje się na środku kapelusza, ku brzegowi rozrzedzają się. Trzon Wysokość od 1,6 do 2 cm, średnica od 0,15 do 0,2 cm, cylindryczny, rozszerzający się w kierunku podstawy, początkowo pełny, potem pusty. Nie posiada pierścienia, jest tylko strefa pierścieniowa. Powyżej tej strefy jest gładki, biały do kremowego, poniżej pokryty rozproszonymi łuskami o barwie od szarobrązowej do czarnej. U podstawy białe sznury grzybniowe. Blaszki Wolne, nieco stłoczone, początkowo białe, potem kremowe. Miąższ Biały, cienki, bez smaku, o owocowym zapachu. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Zarodniki o rozmiarach 6.2–7.0 × 3.5–4.2 µm, podłużne, z obciętą podstawą i wnęką, silnie amyloidalne. Podstawki wąskowrzecionowate lub workowate o rozmiarach 17–20 × 6–8 µm. Cheiloocystydy o rozmiarach 22–30 × 6–8 µm, wąskowrzecionowate lub workowate. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza i trzonu zbudowana z cylindrycznych, cienkościennych komórek z brązowym pigmentem. Mają długość 40–140 µm i średnicę 7 × 13 µm. We wszystkich strzępkach na przegrodach występują sprzążki.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie tego gatunku tylko w niektórych krajach Europy, jedno stanowisko podano także w Tajlandii. Na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (Wielkopolska, 1965 r.). Nowsze stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Danii, Holandii.
Saprotrof, grzyb naziemny. Grzyb trujący.
Przypisy
Kategoria:Pieczarkowate Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski