mały|Rozprawa w procesie o czary Nicholas Rémy (ur. ok. 1530, zm. w 1612Rossell Hope Robbins, Encyklopedia czarów i demonologii, Warszawa 1998, s. 255.Julio Caro Baroja podaje, że Nicholas Rémy żył w latach 1554–1600. Julio Caro Baroja, The World of The Witches, London 2001, s. 117.) – francuski prawnik i demonolog, łowca czarownic, autor traktatu Demonolatria (1595)Jean-Michel Sallmann, Czarownice. Oblubienice szatana, Wrocław 1994, s. 39..
Życiorys Urodził się około 1530 roku w miejscowości Charmes w Lotaryngii. Jego ojcem był prawnik Gérard Rémy, który pełnił funkcję prewota Charmes. Studiował prawo na uniwersytecie w Tuluzie, na którym wykładał m.in. Jean Bodin. W latach 1563–1570 praktykował w Paryżu, następnie objął stanowisko generalnego namiestnika departamentu Vosges. W 1575 roku został mianowany tajnym radcą księcia Karola III Lotaryńskiego, a w 1584 roku otrzymał tytuł pana de Rosiéres-en-Blois et du Breuil. W 1591 roku został generalnym prokuratorem Lotaryngii. Zmarł w kwietniu 1612 rokuInne źródła podają jako datę śmierci rok 1616. Hugh R. Trevor-Roper, The European Witch-Craze of the Sixteenth and Seventeenth Centuries and Other Essays, New York 1969, s. 152–153..
Nicholas Rémy poślubił Anne Marchand. Miał z nią co najmniej siedmioro dzieci.
Poglądy i twórczość Rémy uznawany jest za jedną ze sztandarowych postaci francuskiej demonologii. Jego praca pt. Demonolatria (właśc. Daemonolatreiae Libri Tres) wydana w Lyonie w 1595 roku, którą dedykował kardynałowi Karolowi de GuiseHugh R. Trevor-Roper, The European Witch-Craze of the Sixteenth and Seventeenth Centuries and Other Essays, New York 1969, s. 153., doczekała się wielu wznowień i wywarła wpływ na polowanie na czarownice w Europie, zwłaszcza w AlzacjiRobert Thurston, Polowania na czarownice. Dzieje prześladowań czarownic w Europie i Ameryce Północnej, Warszawa 2008, s. 139.. Kwestionował w niej poglądy Jana Wiera, który uważał, że o czary oskarżane są „nieszkodliwe, jedynie nierozumne i często schorowane starsze kobiety”Dominic Alexander, Czarownice, wróżbici, szamani. Podróż przez świat mitów i magii, Warszawa 2008, s. 170-171.. Dowodził, że ponieważ tyle osób zostało już uznanych za czarownice, samo czarownictwo także musi być realne.
Rémy osobiście nadzorował wiele procesów o czary. W latach 1576–1591 miał skazać na śmierć blisko dziewięćset osóbJulio Caro Baroja, The World of The Witches, London 2001, s. 117.. Sam przyznawał się do spalenia na stosie od dwóch do trzech tysięcy czarownicJean-Michel Sallmann, Czarownice. Oblubienice szatana, Wrocław 1994, s. 58..
Przypisy
Kategoria:Demonologia Kategoria:Francuscy prawnicy Kategoria:Procesy o czary Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1612 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tuluzie