Eric Young, właśc. Jeremy Fritz (ur. 15 grudnia 1979 w Dawn-Euphemia) – kanadyjski profesjonalny wrestler i osobowość telewizyjna. W latach 2004–2016 i od 2020 występuje w amerykańskiej federacji Impact Wrestling, natomiast w latach 2016–2020 pracował w WWE, głównie w rozwojowym brandzie NXT, gdzie był liderem grupy Sanity i wraz z Alexandrem Wolfem i Killianem Dainem zdobył jednokrotnie NXT Tag Team Championship.
Jest najbardziej znany z występów w Total Nonstop Action Wrestling (TNA) od 2004 do 2016, gdzie dwukrotnie zdobył TNA World Heavyweight Championship/Impact World Championship, raz X Division Championship, trzy razy Legends/Global/Television/King of the Mountain Championship, dwa razy NWA World Tag Team Championship (z Bobbym Roodem) oraz dwa razy TNA World Tag Team Championship (raz z Kazem oraz raz z grupą The Band: Kevinem Nashem i Scottem Hallem). Był też jedynym męskim posiadaczem TNA Knockouts Tag Team Championship wraz z ODB. Jest jedną z czterech osób, która zyskała miano Grand Slam Championa w TNA. Z powodu zdobycia tytułów TNA jedenaście razy, federacja określała go mianem „TNA Original”.
Kariera profesjonalnego wrestlera Wczesna kariera (1998–2004) Po zdaniu liceum Young rozpoczął treningi z weteranem Waldo Von Erichem w Cambridge. Dwa i pół miesiąca później zadebiutował 14 października 1998 w Benton Harbor w Michigan, gdzie zawalczył z przyjacielem „Suicide” Seanem Ballem. Później kontynuował treningi ze Scottem D’Amore i Chrisem Kanyonem. Cztery miesiące później zawalczył w dziesięciu walkach i stał się głównym trenerem. W 1999 rozpoczął występy w federacjach niezależnych. Young pracował również w pizzerii, odlewni i produkował mosiężne uprzęże końskie. Był właścicielem i operował szkółką Wrestleplex w Cambridge, do której uczęszczali między innymi Jake O’Reilly, Crazzy Steve i Shawn Spears.
30 czerwca 2007 zdobył APWF Light Heavyweight Championship pokonując czterokrotnego posiadacza NWA World Light Heavyweight Championship „Luscious” Rocky’ego Reynoldsa podczas gali w Oil City w Pensylwanii.
Przed podpisaniem kontraktu z WWE w 2016, Young pojawił się w federacji trzy razy. Dwa razy wystąpił w odcinku tygodniówki WWE Velocity, gdzie z Bobbym Roodem zostali pokonani przez Chucka Palumbo i Johnny’ego Stamboli, zaś w drugim wystąpieniu jako „Showtime” Eric Young przegrał z Seanem O’Hairem. Niedługo potem pojawił się podczas tygodniówki WWE Sunday Night Heat, gdzie przegrał z Val Venisem.
Total Nonstop Action Wrestling Team Canada (2004–2006) mały|lewo|upright|Young jako członek grupy Team Canada. W styczniu 2004 Young zadebiutował w Total Nonstop Action Wrestling (TNA) jako członek grupy Team Canada. Wziął udział w gali World X Cup, gdzie pokonał Jerry’ego Lynna, Mr. Águilę i Taichi Ishikariego w ladder matchu. Team Canada występowało regularnie podczas tygodniówek Impact! w 2004, gdzie rywalizowało z grupą 3Live Kru.
15 października 2004 podczas odcinka Impact! Young i Booby Roode pokonali Christophera Danielsa i „Cowboya” Jamesa Storma zdobywając NWA World Tag Team Championship. Posiadali tytuły do 7 listopada, kiedy to utracili je na rzecz 3Live Kru (reprezentowanych przez Konnana i B.G. Jamesa) podczas gali Victory Road. Odzyskali tytuły miesiąc później podczas gali Turning Point z 5 grudnia pokonując B.G. Jamesa i Rona Killingsa.
Young i Roode rozpoczęli rywalizację na początku 2005 z America’s Most Wanted, gdzie stracili tytuły na ich rzecz 16 stycznia 2005 podczas gali Final Resolution. Young rozpoczął współpracę z członkiem Team Canada Peteyem Williamsem, lecz 24 kwietnia podczas gali Lockdown przegrali z America’s Most Wanted. Po pokonaniu Apolo i Sonny’ego Siaki podczas gali Hard Justice z 15 maja, Williams i Young wyzwali do walki i przegrali z posiadaczami NWA World Tag Team Championship The Naturals podczas gali Slammiversary z 19 czerwca.
Team Canada zaczęło rywalizację z The Naturals i Lance’em Hoytem, gdzie Young, Roode i A-1 pokonali Hoyta i The Naturals 17 lipca na gali No Surrender. America’s Most Wanted zaczęło współpracować z The Naturals przeciwko Team Canada. Young, Roode, Williams i A-! pokonali dwa zespoły na gali TNA Sacrifice z 14 sierpnia. Po tym jak Williams zaczął występować singlowo, Young zaczął ściśle współpracować z A-1 i zawalczyli z America’s Most Wanted, Alexem Shelleyem i Johnnym Candido i The Naturals w four-way tag team matchu na gali Unbreakable. Young przypiął Candido i „Wildcat” Chrisa Harrisa, lecz Team Canada przegrało walkę, kiedy to Chase Stevens przypiął A-1.
Podczas gali Bound for Glory z 23 października, Young, A-1 i Bobby Roode pokonali 3Live Kru. Po walce ich próba ataku na Konnana została udaremniona przez Kipa Jamesa. Tej samej nocy Team Canada zainterweniowało i zaatakowało 3Live Kru, kiedy to próbowali uratować Rhino od ataku ze strony grupy Planet Jarrett. Kiedy Team Canada i Planet Jarrett celebrowało w ringu, Team 3D wkroczyło i z pomocą 3Live Kru zaatakowało obie grupy. W rezultacie Young, Roode i A-1 przegrali z 3Live Kru w rewanżu na gali Genesis z 13 listopada. Rywalizacja między drużynami zakończyła się 11 grudnia podczas gali Turning Point, kiedy to Young, Williams i A-1 pokonali 4Live Kru (w międzyczasie przyłączył się Kip James) po zdradzie Konnana.
Po debiucie TNA na kanale Spike TV w październiku 2005, Young zaadaptował nowy charakter osoby paranoidalnej, która bała się praktycznie wszystkiego i wszystkich. Po raz pierwszy wystąpił 15 października 2005 podczas odcinka Impact!, kiedy to Young był zaskoczony, gdy Abyss zniszczył pudełko chusteczek oferowanych Youngowi, po czym nastraszył Younga, że zakład pogrzebowy był straszony przez ducha nazwanego „Katie” (miało to odniesienie do niesławnego scenariusza z „Katie Vick” w WWE). Od tej pory najprostsze rzeczy zaczęły go straszyć, nawet fajerwerki podczas wejścia do ringu Team Canada. Jego postać porównywana jest do Buttersa i Tweeka, często występował w komicznych segmentach.
Kiedy Jim Cornette stał się nową twarzą zarządu TNA i stwierdził, że zwolni kogoś, Young się przeraził i uważał, że chodzi o niego. Stanął wśród publiczności z tabliczką „Nie zwalniaj Erica Younga” i treść skandował z publiką. 29 czerwca podczas odcinka Impact! zawalczył jako faworyt publiczności i przekonywał Kanadyjczyków od organizowania ataków na innych. Cornette ogłosił rozwiązanie grupy Team Canada, lecz to sędzia Earl Hebner a nie Young został zwolniony. 14 lipca podczas odcinka Impact! Team Canada przegrało w walce umożliwiającej powrót.
Rywalizacja z Robertem Roodem (2006–2007) Podczas gali Victory Road doszło do jednorazowego złączenia Team Canada w ringu. Scott D’Amore obwinił Younga za rozwiązanie grupy i odebrał od niego wszystkie przedmioty z drużyną. Wierzył, że za to Young zostanie zwolniony. Young rozpoczął petycję odnośnie do pozostania w pracy i prosił fanów o głosy, a także stworzył wzór na koszulce z napisem „Don't Fire Eric”. Od tego momentu został zapowiadany do ringu z „niesprecyzowanej lokacji”. 5 października podczas odcinka tygodniówki Impact! przegrał w „Loser gets fired” matchu z powodu interwencji Larry’ego Zbyszko. Mimo tego Jim Cornette dał mu szansę na powrót, jeśli wygra ze Zbyszko w „Loser gets fired” matchu na gali Bound for Glory. Young wygrał pojedynek i powrócił do pracy.
Podczas pre-show gali Genesis Young pokonał byłego członka grupy Team Canada Roberta Roode’a. Podczas kolejnego odcinka Impact! Roode wygłosił przemówienie przeciwko Youngowi, po czym obaj rozpoczęli dłuższą rywalizację. Young został wyzwany do konkursu biki przez wspólniczkę Roode’a, Ms. Brooks. Wygrał pojedynek z Brooks podczas gali Turning Point z 10 grudnia 2006. Brooks chciała, aby Young przyłączył się do „Robert Roode Inc.”, co nastąpiło podczas gali Against All Odds, kiedy to podpisał kontrakt. W kolejnej części scenariusza Young był co tydzień upokarzany przez Roode’a, gdyż jeśli by się go nie posłuchał, to zostałby zwolniony z „Robert Roode Inc.” i TNA. Young zaczął się przeciwstawiać rozkazom Roode’a ze względu na rady od tajemniczego przyjaciela, którym 26 kwietnia 2007 okazał się Jeff Jarrett. Young pokonał Roode’a podczas gali Slammiversary i odłączył się od przeciwnika. On i Gail Kim pokonali Ms. Brooks i Roode’a na gali Victory Road w mixed tag team matchu. Doszło do kolejnej walki pomiędzy dwójką podczas gali Hard Justice, którą był „Humiliation match”; Roode wygrał walkę, lecz gdy Gail Kim chciała pomóc Youngowi, przypadkowo uderzył Ms. Brooks.
Kiedy do TNA dołączył Adam „Pacman” Jones, Young chciał uzyskać od niego autograf, lecz został zaatakowany przez niego oraz Rona Killingsa. Young zaczął współpracę z Shark Boyem i wygrali walkę o miano pretendentów do tytułów tag team. 4 października podczas tygodniówki Impact! pokonał Jamesa Storma w gauntlet matchu, zaś podczas gali Bound for Glory wygrał 15-osobowy Fight for the Right Battle Royal przypinając Roberta Roode’a. Odpadł w drugiej rundzie turnieju przegrywając ze Stormem. Od tego momentu rozpoczęli krótką rywalizację, podczas której Young i Storm mierzyli się w piwnych konkursach. Podczas gali Genesis, Young odebrał Stormomi jego TNA World Beer Drinking Championship (nieoficjalne mistrzostwo federacji) i obronił podczas jednej z tygodniówek Impact!. Podczas gali Turning Point on, Samoa Joe i Kevin Nash pokonali The Angle Alliance (Kurta Angle’a, AJ Stylesa i Tomko).
Super Eric (2008) mały|upright|Young jako Super Eric. 28 lutego 2008 podczas tygodniówki Impact! Young stracił Beer Drinking Championship w ladder matchu na rzecz Jamesa Storma. Później rozpoczął rywalizację z Rellikem, podczas której na gali Destination X Young i Kaz pokonali Rellika i Black Reigna w tag team matchu. Na tej gali Young zadebiutował w kolejnym nowym charakterze, tym razem alter-ego super bohatera nazwanego „Super Eric”. Podczas gali Lockdown on i Kaz wygrali „The Cuffed in a Cage” o miano przyszłych pretendentów do tytułów tag team. 17 kwietnia na tygodniówce Impact! Young, który wyszedł z walki i wrócił jako Super Eric, i Kaz wygrali TNA World Tag Team Championship, lecz odebrano im tytuły kiedy Young nie przyznał się, że jest Super Erikiem. Dwa tygodnie później wraz z AJ Stylesem wygrał walkę z The Rock 'n Rave Infection. Zwycięskie duo wzięło udział w „Dueces Wild Tournament” na gali Sacrifice, lecz przegrało z nowymi posiadaczami tytułów tag team The Latin American Xchange. 17 lipca podczas gali Impact! powrócił do używania postaci Super Erica; wraz z Curry Manem i Shark Boyem wykonali parodię Justice League o nazwie „The Prince Justice Brotherhood”, co miało wyśmiać Abyssa używającego pseudonimu „Prince Justice” w przeszłości. Podczas gali Bound for Glory IV wziął udział w Steel Asylum matchu, który wygrał Jay Lethal.
Rywalizacja z Main Event Mafią (2008–2009) lewo|mały|Eric Young podczas gali typu house show w styczniu 2009. 30 października podczas gali Impact! AJ Styles i Samoa Joe utworzyli grupę The TNA Frontline, która miała przeciwstawić się weteranom grupy Main Event Mafia. Do TNA Frontline należeli również Eric Young, Jay Lethal, Consequences Creed, Petey Williams, O.D.B. i The Motor City Machine Guns. Od tego momentu Young przestał występował jako Super Eric i nie ukazywał cech paranoidalnych. 13 listopada pokonał Sheika Abdula Bashira i zdobył od niego TNA X Division Championship. Następnej nocy został odebrany od iego tytuł z powodu decyzji sędziego Shane’a Sewella. Young zawalczył z Bookerem T o jego TNA Legends Championship, lecz przegrał po interwencji jego menedżerki Sharmell. Podczas gali Final Resolution z pomocą Sewella pokonał Bashira i odzyskał X Division Championship. Ponownie został mu odebrały tytuł ze względu na kontrowersyjną końcówkę walki. Decyzję podjął Jim Cornette, który zorganizował tytuł o zwakowany tytuł. Young pokonał Bashira w ćwierćfinale, lecz w półfinale kontrowersyjnie przegrał z Alexem Shelleyem z powodu interwencji Chrisa Sabina.