Pawieł Jakowlewicz Gołowaczow (ros. Па́вел Я́ковлевич Головачёв, ur. we wsi Kaszalowie w rejonie budzkim, zm. 2 lipca 1972 w Mińsku) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1943 i 1945).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Mieszkał z rodzicami w rejonie wieteckim, później w czeczerskim, w 1935 skończył szkołę fabryczną w Homlu, pracował jako tokarz i frezer w kombinacie leśnym. Jednocześnie uczył się w homelskim aeroklubie, od listopada 1938 służył w Armii Czerwonej, w końcu 1940 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów im. P. Osipienko w Odessie i został lotnikiem 168 lotniczego pułku myśliwskiego na Krymie, po ataku Niemiec na ZSRR walczył pod Jassami, gdzie zestrzelił Me-109, jednak sam został ranny. Od października 1941 był lotnikiem 69 pułku lotniczego (dowodzonego przez Lwa Szestakowa), walczył m.in. pod Odessą, Charkowem i Stalingradem, w jednej z walk został ranny, po czym trafił do szpitala. Po powrocie na front został dowódcą klucza w eskadrze dowodzonej przez Amieta-Chana Sułtana, wyróżnił się w walkach o Rostów nad Donem i Donbas, a także w marcu 1943 nad Batajskiem. Od 1943 należał do WKP(b), jesienią 1943 walczył na Krymie i nad Melitopolem. Do listopada 1943 wykonał 225 lotów bojowych i stoczył 92 walki powietrzne, w których strącił osobiście 17 samolotów wroga. Później walczył nad Białorusią i Litwą, 30 grudnia 1944 wyróżnił się męstwem podczas walk o Treuburg, gdy odniósł swoje dwudzieste zwycięstwo. Do maja 1945 wykonał łącznie 457 lotów bojowych, w 125 walkach powietrznych strącił osobiście 31, a w grupie 1 samolot wroga. W 1951 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną Czerwonego Sztandaru, a w 1959 Wojskową akademię Sztabu Generalnego, dowodził kolejno pułkiem i dywizją lotniczą i był zastępcą dowódcy lotnictwa okręgu wojskowego, od 1957 w stopniu generała majora lotnictwa. W Homlu zbudowano jego pomnik, jego imieniem nazwano ulicę i szkołę i sowchoz, a także ulicę w Gródku.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (dwukrotnie – 1 listopada 1943 i 29 czerwca 1945) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (sześciokrotnie, m.in. 30 sierpnia 1942 i 1 sierpnia 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (26 kwietnia 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie) Medal „Za obronę Stalingradu” I medale.
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=495 (ros.)
Linki zewnętrzne Zdjęcia P. Gołowaczow w 9 giap
Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie lotnictwa Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Asy myśliwskie ZSRR II wojny światowej Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1972