thumb|240px|Ruiny zamku na szczycie Góry Zamkowej – widok od strony południowej thumb|240px|Góra Zamkowa między 1857 a 1883 Góra Zamkowa – wzniesienie o wysokości 384 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Zachodnich na Pogórzu Izerskim.

Położenie Wzniesienie położone w południowo-wschodniej części Pogórza Izerskiego, około 0,8 km, na zachód od centrum miejscowości Wleń i 1,3  km na południowy wschód od miejscowości ŁupkiWzniesienie na map cz..

Fizjografia Wzniesienie to wygasły wulkan w kształcie wydłużonej kopuły o spłaszczonej powierzchni szczytowej i nieregularnych zboczach z niewielkim mało wykształconym szczytem. Rozciąga się na kierunku SW-NE. Charakteryzujące się nieregularną rzeźbą, urozmaiconym ukształtowaniem z wyraźnie podkreślonym dość stromo opadającym do Doliny Bobru północno-wschodnim zboczem. Południowo-zachodnie zbocze łagodnie opada w stronę wzniesienia Gniazdo, od którego oddzielone jest niewielkim siodłem. Wzniesienie wyraźnie wydzielają doliny rzek: od północy dolina Jamnej a od wschodu i południa dolina Bobru. Wzniesienie położone jest w granicach Parku Krajobrazowego Doliny Bobru oraz obszaru Natura 2000. Wierzchowina i wschodnie zbocze wzniesienia położone jest na obszarze rezerwatu przyrody „Góra Zamkowa”. U podnóża wzniesienia, po wschodniej stronie, położona jest miejscowość Wleń. Położenie wzniesienia, kształt i wyraźnie podkreślona część szczytowa z basztą zamkową czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.

Budowa Wzniesienie w całości zbudowane z bazaltu. W strefie pod szczytowej wzniesienia występują tzw. diabazowe lawy poduszkowe z początku ery paleozoicznej ułożonych jedna na drugiej. Lawy te powstały w wyniku podwodnej erupcji wulkanu. Zastygając na dnie morza przybierały postać buł. Zbocza wzniesienia pokrywa warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich.

Roślinność Wierzchowina i północno-wschodnie zbocze wzniesienia porośnięta jest lasem liściastym. Drzewostan tworzą gatunki bardzo rzadkie w kraju i zagrożone w Europie siedlisko przyrodnicze, stokowe jaworzyny i lasy lipowo-klonowe, którym towarzyszą na niewielkich powierzchniach kwaśna buczyna i grąd. Runo jest dobrze wykształcone. Wśród roślin występujących w runie rośnie kilka gatunków chronionych: paprotnik kolczysty, ułudka leśna, lilia złotogłów, parzydło leśne, bluszcz pospolity i czosnek niedźwiedzi. Flora obszaru wzniesienia obejmuje łącznie 161 gatunków. Niewielką część południowego zbocza w środkowej części zajmują zabudowania pałacu Lenno i osady Wleński Gródek, pozostałą część zajmują łąki, nieużytki i pastwiska.

Inne Na zamkowym wzgórzu stoi pomnik barona von Grunfelda, wykonany przez Johanna Gottfrieda Schadow, twórcę m.in. kwadrygi na Bramie Brandenburskiej. Na zboczu wzniesienia przy zielonym szlaku stoi zabytkowy krzyż pojednania, na którym są dwa wypukłe wzory narzędzi: sztylet i topórDolina Bobru Krzyż pokutny - Wleń,

Turystyka Przez szczyt wzniesienia prowadzą szlaki turystyczne: – przechodzący przez szczyt, – Szlak Zamków Piastowskich prowadzący południowym zboczem wzniesienia. Szczyt wzniesienia stanowi punkt widokowy a z odremontowanej baszty zamkowej, udostępnionej dla turystów, przy pięknej pogodzie można było podziwiać pasmo Karkonoszy a także Dolinę Bobru, Wleń, panoramę, Gór Kaczawskich i Pogórza Izerskiego. Na szczyt można dojść ścieżką od strony południowej z Wlenia. W partii szczytowej wzniesienia znajdują się zabytkowe obiekty: Gródek „Lenno” wraz z kaplicą p.w. św. Jadwigi, ruina zamku „Lenno” z baszta widokową, zespół pałacowy „Wleński Gródek” z pałacem, pawilonem ogrodowym i gołębnikiem, oraz park przypałacowy.

Przypisy

Bibliografia Pogórze Izerskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. Marka Staffy, tom 2 (M-Ż), Wrocław 2003, , ss. 423–431 Góry i Pogórze Kaczawskie, mapa, skala 1:40.000, wyd. Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra, 2004, wyd. II,

Kategoria:Pogórze Izerskie