Pępnica złotoblaszkowa (Chrysomphalina chrysophylla (Fr.) Clémençon) – gatunek grzybów należący do rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Chrysomphalina, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy gatunek ten został opisany w 1821 r. przez Eliasa Friesa jako Agaricus chrusophyllus, później zaliczany był do różnych rodzajów. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Heinz Clémençon w 1982 r. Ma około 20 synonimów. Niektóre z nich: Armillariella chrysophylla (Fr.) Singer 1943 Chrysobostrychodes chrysophyllus (Fr.) G. Kost 1985 Chrysomphalina chrysophylla (Fr.) Clémençon 1982 var. chrysophylla Chrysomphalina chrysophylla var. hoffmanii (Peck) Norvell, Redhead & Ammirati 1994 Chrysomphalina chrysophylla var. salmonispora (H.E. Bigelow) Norvell, Redhead & Ammirati 1994 Gerronema chrysophyllum (Fr.) Singer 1959 Haasiella chrysophylla (Fr.) Raithelh. 1973 Omphalina chrysophylla var. salmonispora H.E. Bigelow 1970 Omphalina chrysophylla var. saoleopoldi Raithelh., 1992 Omphalina hoffmanii (Peck) H.E. Bigelow 1970 Nazwę polską nadał Władysław Wojewoda i in. w 1987 r., wcześniej W. Wojewoda opisywał ten gatunek pod nazwą pępóweczka złotoblaszkowa.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–6 cm, początkowo wypukły, potem kolejno łukowaty, pępkowato wklęsły, i w końcu łagodnie lejkowaty. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym brązowożółty, w stanie suchym jaśniejszy. Powierzchnia z powrastanymi łuskami. Brzeg powyginany i długo podwinięty. Blaszki Rzadkie, nierównej długości i zbiegające na trzon, o barwie od złotej do pomarańczowożółtej. Trzon Wysokość 2–5 cm, grubość 2–5 mm. Jest walcowaty, pod kapeluszem rozszerzający się lejkowato, często spłaszczony i wygięty, rurkowaty, o konsystencji chrząstkowatej. Powierzchnia gładka o barwie od złotej do pomarańczowożółtej. Podstawa ukorzeniona delikatnymi sznurami grzybniowymi. Miąższ Cienki, jasnożółty, w stanie suchym śmietankowożółty. Zarodniki Eliptyczne, gładkie, nieamyloidalne, o wymiarach 9–14 × 4,5–6 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie i Ameryce Północnej (USA, Kanada). Jest rzadki. W Polsce znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający.
Występuje głównie w starych świerkowych lasach górskich i podgórskich. Rozwija się na rozkładających się konarach i pniach świerków i jodeł, a także na gnijącym trocie i szczapach w miejscach składowania drzewa. Często występuje gromadnie.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate