Cezary Gawryś (ur. 6 marca 1947) – polski dziennikarz i publicysta, były redaktor naczelny miesięcznika „Więź”.
Życiorys alt=Cezary Gawryś|mały|Cezary Gawryś w redakcji Wydawnictwa Więź w Warszawie (2018) Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim (1969), teologię na Uniwersytecie Kard. Stefana Wyszyńskiego (2000), szkolenie z podstaw terapii systemowej w Instytucie Psychiatrii i Neurologii (2005). W 1992 był stypendystą fundacji Centro Incontri e Studi Europei Wandy Gawrońskiej w Rzymie.
Pracował jako wychowawca w zakładzie wychowawczym (1970), sekretarz redakcji i reportażysta w tygodniku „Literatura” (1972–1976), potem w miesięczniku „Więź”, w latach 1995–2001 jako jego redaktor naczelny. Przez dwa lata był katechetą w warszawskim . Jest redaktorem w Wydawnictwie Więź. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego (2008). Laureat Srebrnego Sokolego Pióra za Niepisane (2025).
Publikacje Ścieżki ocalenia, Warszawa: Więź 1997, . Męska rozmowa. Chrześcijanie a homoseksualizm – redakcja wspólnie z Katarzyną Jabłońską, Warszawa: Więź 2003, . Między konfesjonałem a kozetką – redakcja wspólnie z Katarzyną Jabłońską, Warszawa: Więź 2010, . Ten Trzeci i dwa inne reportaże, Warszawa: Więź 2013, . Wyzywająca miłość. Chrześcijanie a homoseksualizm – redakcja wspólnie z Katarzyną Jabłońską, Warszawa: Więź 2013, . Nie stracić wiary w Watykanie. Ze Stefanem Frankiewiczem rozmawia Cezary Gawryś, Warszawa: Więź 2014, . Niepisane, Zielona Góra: Graf Media 2025, .
Przypisy
Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1947