Emanuele Luigi Galizia (ur. 1830, zm. 1906) – maltański architekt i inżynier, który zaprojektował wiele budynków publicznych i kościołów. Określany jest jako „wiodący maltański architekt w drugiej połowie XIX wieku”.
Życiorys Emanuele Luigi Galizia urodził się 7 listopada 1830 roku, jako syn Silvestro Galizii i Francesci Radmilli. Ukończył studia na Uniwersytecie Maltańskim jako inżynier budownictwa cywilnego i architekt. W roku 1846 rozpoczął służbę cywilną jako praktykant Williama Lamb Arrowsmitha. W roku 1856 został rządowym perito (ekspertem, specjalistą), a cztery lata później szefem grupy ekspertów, będąc odpowiedzialnym za wszystkie rządowe prace publiczne przez następne 20 lat. W roku 1880 otrzymał stanowisko Nadinspektora Robót Publicznych, co dało mu miejsce w Radzie Legislacyjnej Malty (Malta's Legislative Council).
Galizia mianowany został przez papieża Leona XIII Kawalerem Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego, zaś sułtan Abdülaziz, podczas wizyty na Malcie w roku 1867, odznaczył go Orderem Medżydów w uznaniu za ukończenie, zamówionego przez sułtana, tureckiego cmentarza w Marsie.
W roku 1886 został członkiem Institution of Civil Engineers, a w 1888 – Royal Institute of British Architects. W tym samym roku rząd wysłał go w podróż do Włoch, Francji i Anglii, aby poszerzył swoją wiedzę na temat architektury neogotyckiej, oraz prawdopodobnie również w celu udzielenia porad przy budowie Tower Bridge w Londynie (ukończonego w roku 1894) i pracach restauracyjnych w Brighton Pavilion.
Galizia był również egzaminatorem na wydziale inżynierii cywilnej Uniwersytetu Maltańskiego.
W roku 1877, gdy Brytyjczycy zajęli Cypr, Galizia został tam wysłany przez rząd królewski z zadaniem zbadania wyspy pod kątem jej potencjalnej kolonizacji. Pierwszą wizytę odbył z sir Adrianem Dingli i prof. Schinasem, następnie podróżował z markizem Testaferrata Olivierem. Raporty z tych wizyt zostały wydrukowane i opublikowane na zlecenie ówczesnego rządu.thumb|Kaplica Matki Boskiej Bolesnej na cmentarzu Addolorata Emanuele Luigi Galizia zmarł 6 maja 1906 roku. W notatce pośmiertnej, opublikowanej w roku 1907 przez Institute of Civil Engineers, chwalono jego „takt i uprzejmość, które zjednały mu całą społeczność, podczas gdy zdolności i dokładność, widoczne we wszystkich jego pracach, dają mu stałe miejsce w historii osiągnięć zawodowych na Malcie”.thumb|Karta pocztowa przedstawiająca cmentarz turecki w Marsa na Malcie, zaprojektowany przez E.L. Galizięthumb|Victoria Gate w Valletcie thumb|Marsamxett Police Stationthumb|Kościół św. Alfonsa Liguori w Birkirkara
Prace projektowe Galizii Poniżej znajduje się lista znanych budynków, o których wiadomo, że zostały zaprojektowane przez Emanuela Luigiego Galizię, oraz tych, które są jemu przypisywane:
Cmentarz Ta' Braxia, Pietà (1855) Cmentarz Addolorata z kaplicą, Paola (1860) Prince of Wales Road (1862) skład amunicji w forcie Rinella (1864) Akwedukt Armier pomiędzy Qormi i Three Cities (1867) zbiornik wodny Ta’ Qali (1867) spichlerze we Florianie (1869) drugi kościół Karmelitów, Balluta (1871) cmentarz turecki, czasem znany jako cmentarz muzułmański (Mahometan Cemetery), Marsa (1874) Bugeja Institute Technical School, Ħamrun (1880) Vincenzo Bugeja Institute akwedukty w Sliemie i Birkirkara (1882) Victoria Gate, Valletta (1884–85) kościół Matki Bożej z Lourdes, Għajnsielem (1888) kościół św. Alfonsa i zakon, Birkirkara (1893–95) Marsamxett Police Station, Valletta Marsa Police Station Sliema Police Station nadbrzeże w Marsaxlokk nadbrzeże w Marsamxett Villa Alhambra, Sliema (lata 1880.): część zewnętrzna w stylu mogolskim i mauretańskim, wnętrze barokowe i wiktoriańskie; letnia rezydencja Galizii kaplica rodziny Galizia na cmentarzu Addolorata, w której został pochowany kościół Matki Boskiej Bolesnej, St Paul’s Bay (1902)
Valletta Market (1859–61) oraz szpital św. Wincentego à Paulo (1886) zbudowane zostały pod kierownictwem Galizii, jednak były zaprojektowane przez innych architektów.
Życie osobiste Emanuele Luigi Galizia poślubił Victorię Vella, córkę Giovanniego Vella CMG; z małżeństwa urodziło się pięcioro dzieci: James, Godwin, Emilia, Giovanna i Francesca.
James był Nadinspektorem Robót Publicznych, jak jego ojciec przed nim, oraz Sekretarzem Skarbu w królewskiej administracji Malty.
Drugi syn, Godwin, był również architektem, znanym z projektów w odrodzonym stylu romańskim, jak np. kościół św. Piotra w Birżebbuġa, czy kościół św. Grzegorza Wielkiego w Sliemie, lecz jego prace do niedawna przyciągały mniej uwagi, niż prace jego ojca. Godwin był również zatrudniany przez osoby prywatne do zaprojektowania kaplic i mauzoleów na cmentarzu Addolorata, tym samym, którego projektantem był jego ojciec.
Giovanna poślubiła profesora prawa konstytucyjnego i cywilnego Giovanniego Caruanę, syna maltańskiego archeologa Antonio Annetto Caruany. Ich najstarszy syn Anton, znany prawnik, zabity w nalocie bombowym na Maltę w roku 1942, nosił nazwisko Caruana Galizia, przejęte przez jego potomków.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1830 Kategoria:Zmarli w 1906 Kategoria:Maltańscy architekci Kategoria:Maltańscy inżynierowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Maltańskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Medżydów