__TOC__ örn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) orzeł
(1.1) örn, ~, ~, arnar (~urinn, ~inn, ~num, arnarins); ernir, erni, ~um, arna (ernirnir, ernina, ~unum, arnanna)
örn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) orzeł
(1.1) en örn, örnen; örnar, örnarna
(1.1) rovfågel, fågel
złożenie rzeczownikowe örnnäsa, örnnäste • havsörn, kungsörn, ormörn, svartörn
(1.1) zobacz też: ptaki w języku szwedzkim