wiać ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza) (1.2) być odczuwalnym (1.3) uciekać czasownik przechodni niedokonany (2.1) oczyszczać omłócone ziarno (zwykle w wialni)
(1.1-3, 2.1)
(1.1) Znów jesień, wiatry wieją. Okropnie wieje (= Wiatr okropnie wieje). (1.1) Zamknijcie drzwi, bo wieje tak, że zaraz nam głowy pourywa. (1.2) Od twoich słów wieje chłodem. (1.2) Jego dom od dawna wiał pustką. (1.3) Po podłożeniu kapiszona na tor tramwajowy wiał, że aż się kurzyło.
(1.1) często z podmiotem domyślnym w 3 os. lub wiać od/z + do + (1.2) często z podmiotem domyślnym w 3 os. lub ; wiać od kogo, skąd + ; wieje czym +
(1.1) (wiatr) wieje z zachodu (1.2) wieje chłodem / nostalgią / nudą / smutkiem / pustką (1.3) wiać ile sił w nogach (2.1) wiać zboże / pszenicę
(1.1) dąć; (1.3) uciekać, zmykać, spierdalać
wiatrówka , wiatr , wietrzyk , wianie , owiewka , wiejadło , owianie , owiewanie , wiew nawiewać, powiać , powiewać
wiedzieć, skąd wiatr wieje
alabama: (1.1) mahli angielski: (1.1) blow białoruski: (1.1) веяць, дзьмуць; (2.1) ветрыць bułgarski: (1.1) вея, духам; (2.1) вея chiński standardowy: (1.1) 吹 (chuī) chorwacki: (1.1) puhati czagatajski: (1.1) ایسماک (ismäk) czeski: (1.1) vát, foukat dolnołużycki: (1.1) duś duński: (1.1) blæse esperanto: (1.1) venti hawajski: (1.1) pā, makani hiszpański: (1.1) soplar japoński: (1.1) 吹く (ふく, fuku) litewski: (1.1) pūsti niemiecki: (1.1) wehen; (1.3) eine Fliege machen norweski (bokmål): (1.1) blåse rosyjski: (1.1) дуть; (1.2) тянуть ukraiński: (1.1) віяти, дути wilamowski: (1.1) wyyn; (2.1) wufa