gemma

gemma ()

, , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owalna płytka z kamienia szlachetnego lub półszlachetnego ozdobiona reliefem, oprawiana w pierścień, broszę lub inny jubilerski artefakt;

(1.1)

(1.1) klejnot

(1.1) intaglio (integlia), kamea

węgierski: (1.1) gemma

gemma ()

rzeczownik (1.1) pąk

(1.1) gemma; gemmae

(1.1) bud

gemma ()

rzeczownik (1.1) klejnot

gemma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klejnot (1.2) pąk

(1.1-2) gemma; gemmes

gemma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kamień szlachetny, klejnotJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. A-H, tom 1, Warszawa 2001, s. 805, ISBN 83-7195-221-X (1.2) pąk, oczko (1.3) pieczęć, sygnet (1.4) ozdoba, piękno (1.5) puchar ozdobiony kamieniami (1.6) pawie oczko (1.7) warcab, figura szachowa

(1.1-7)

Gemma gemmo

gemma ()

rzeczownik (1.1) gemma

gemma ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klejnot, kamień szlachetny (1.2) pąk (1.3) klejnot, skarb

Gemma , gemmazione gemmare

→ klejnot, pęd