Ponadto w Jarosławiu, jak i ogólnie w miastach na obszarze kontrolowanym przez Radę Komisarzy Ludowych, powstały kolosalne braki żywności i zaopatrzenia, co przekładało się na spadek popularności władz. Mimo to w wyborach do jarosławskiej rady miejskiej w kwietniu-maju 1918 r. zwycięstwo odnieśli ponownie bolszewicy, zdobywając 76 mandatów; 26 uzyskali mienszewicy, a 20 - lewicowi eserowcy.
Boris Sawinkow, kierujący Ludowym Związkiem Obrony Ojczyzny i Wolności, planował na początku lipca 1918 r. wszcząć 23 powstania zbrojne przeciwko bolszewikom w miastach na Powołżu i w centralnej Rosji. Spiskowcy mieli nawiązać kontakt z Korpusem Czechosłowackim, a następnie przy pomocy interwentów brytyjskich i francuskich (którzy współfinansowali Ludowy ZwiązekJ. D. Smele, The „Russian” Civil Wars 1916-1926. Ten Years That Shook the World, Hurst&Company, London 2015, , s. 76.) przeprowadzić ofensywę z Archangielska przez Wołogdę w kierunku Moskwy, ostatecznie obalając bolszewicką Radę Komisarzy Ludowych.