poszczególne wykonania mogą znacznie się różnić, pozostając wykonaniami tego samego utworu. Według tak rozumiane pojęcie dzieła zaczęło regulować praktykę muzyki klasycznej około 1800, wraz z utrwaleniem rozróżnienia między trwałym dziełem a jego przemijającymi wykonaniami oraz ideału zgodności wykonania z zapisem muzycznym.
Na historyczne i kulturowe ograniczenia pojęcia dzieła muzycznego zwracała uwagę Zofia Lissa. Wskazywała, że nie znajduje ono zastosowania do muzyki ludowej, muzyki kultur pozaeuropejskich, improwizacji oraz niektórych nurtów ówczesnej muzyki współczesnej. Zależnie od kultury i gatunku oczekiwania wobec wykonawców rozciągają się od dokładnego odtwarzania istniejących kompozycji po ich ciągłe przekształcanie oraz spontaniczne tworzenie podczas wykonania.
Przypisy