RMS „Viceroy of India” – brytyjski oceaniczny statek pasażerski zbudowany w 1929 roku dla armatora Peninsular and Oriental Steam Navigation Company (P&O). Podczas II wojny światowej zarekwirowany do transportu wojska i zatopiony w 1942 roku przez niemiecki okręt podwodny U-407. Nazwa jednostki pochodzi od kolonialnego urzędu wicekróla Indii.
Historia Statek zamówiony został w kwietniu 1927 roku, z myślą o obsłudze połączeń z Tilbury, koło Londynu, do Bombaju (Indie). Zbudowany został w stoczni Alexander Stephen and Sons w Glasgow za kwotę 1 090 987 funtów. Wodowanie statku nastąpiło 15 września 1928 roku. Matką chrzestną jednostki została Dorothy Irwin, żona ówczesnego wicekróla Indii, Edwarda Wooda. Ze wstępnie rozważanej nazwy „Taj Mahal” (od mauzoleum w Agrze) zrezygnowano ze względu na potencjalne problemy z adresowaną na statek pocztą (w Bombaju znajdował się hotel Taj Mahal), jak i możliwość urażenia części hinduskiego społeczeństwa. 8 stycznia 1929 roku, w końcowej fazie budowy, statek uszkodzony został na śródokręciu w wyniku kolizji z dokującym w gęstej mgle parowcem SS „Corinaldo”. Ukończoną jednostkę 7 marca 1929 roku dostarczono armatorowi.