Zachari Zachariew, nazwisko używane w ZSRR: Wołkan Siemionowicz Goranow (bułg. Захари Захариев (Волкан Семёнович Горанов), ur. 4 lutego 1904 w Basarbowie, zm. 29 kwietnia 1987 w Sofii) – bułgarski działacz komunistyczny i wojskowy, generał pułkownik, lotnik wojskowy, Bohater Ludowej Republiki Bułgarii (1974), Bohater Związku Radzieckiego (1936).
Życiorys Urodził się w rodzinie nauczyciela. W 1923 skończył gimnazjum w Razgradzie, podczas nauki związał się z kółkami marksistowskimi i wstąpił do Związku Młodzieży Robotniczej. Od 1924 służył w bułgarskiej armii, uczył się w szkole lotnictwa w Bożuriszte, w 1926 wstąpił do nielegalnej Bułgarskiej Partii Komunistycznej, w 1927 ukończył szkołę lotniczą i został lotnikiem wojskowym. Otrzymał stopień porucznika. W 1931 był jednym z organizatorów manifestacji pierwszomajowej, za co został aresztowany i oddany pod sąd, a następnie zwolniony z armii, później przeszedł na nielegalną stopę i w listopadzie 1931 wyemigrował do ZSRR. Mieszkał tam jako Wołkan Siemionowicz Goranow, został lotnikiem-instruktorem w lotniczej szkole floty cywilnej w Tambowie. W lipcu 1936 po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii napisał list do ludowego komisarza obrony Woroszyłowa i przewodniczącego Kominternu Georgi Dimitrowa, deklarując gotowość walki po stronie Republiki Hiszpańskiej.