Latem 1936 wraz z pierwszą grupą radzieckich ochotników przybył do Hiszpanii; miał tam dokumenty na tureckie nazwisko Halil Ekrem, ponieważ dobrze znał turecki. Walczył na Froncie Madryckim w składzie 1 Międzynarodowej Lotniczej Eskadry Bombowców, w której był pilotem bombowca Potez-54. Głównymi celami eskadry były lotniska buntowników w Grenadzie, port w Kadyksie i inne obiekty wojskowe. 31 października 1936 został ranny w ataku frankistowskich myśliwców. 31 grudnia 1936 został pierwszym cudzoziemcem uhonorowanym tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Po powrocie do ZSRR został naczelnikiem szkoły lotnictwa cywilnego w Tambowie i otrzymał stopień pułkownika. Został też deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji. W 1939 został szefem Zarządu Przysposobienia Bojowego Powietrznej Floty Powietrznej ZSRR. Po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 zwrócił się z prośbą o skierowanie na front, jednak został wysłany na tyły jako szef nowo utworzonego Zarządu Instytucji Edukacyjnych Cywilnej Floty Powietrznej ZSRR;