W 1930 roku wraz z innymi thakinami – podobnymi do niego lewicującymi studentami z awansu społecznego, założył stowarzyszenie Dobama Asiayone (My, Birmańczycy), którego celem było wyrwanie Birmy z kolonialnych więzi. W 1936 roku podczas strajków studenckich Aung San stał się rozpoznawalny w szerszym gronie i rozpoczął swoją karierę polityczną. Jednym z założeń thakinów było organizowanie strajków, połączone z tworzeniem oddolnych paramilitarnych ugrupowań. Druga wojna światowa przerwała działania thakinów, a sam Aung San oraz jego towarzysze mieli trafić do aresztu. Aung San zdołał ukryć się, a 14 sierpnia 1940 uciekł z Birmy i przedostał się do chińskiego miasta Xiamen, które wtedy było pod okupacją japońską. Tam rozpoczął działalność polityczną, sprzymierzył się z Japończykami i snuł plany przejęcia Birmy z rąk Brytyjczyków. W 1942 oddziały Birmańskiej Armii Wyzwoleńczej (BIA) wraz z Japończykami rozgromiły Brytyjczyków i opanowały Birmę. Szybko po tym Aung San stał się ludowym przywódcą, jednak bez realnej władzy podczas ciężkich lat okupacji japońskiej. Sam Aung San szybko zrozumiał, że osiągnięcie niepodległości będzie dłuższym procesem. Stworzył własną armię i chronił ją przed japońskim nadzorem.