Oddalając się chwilowo od sceny politycznej, poznał swoją przyszłą żonę Khin Kyi, pochodzącą z rodziny Myangmaya w delcie Irwadi. Khin Kyi była przełożoną pielęgniarek w ranguńskim szpitalu, gdzie właśnie poznała Aung Sana.
Gdy sytuacja na scenie politycznej zaczęła się pogarszać, Aung San powrócił do aktywnej polityki z nowym planem strategicznym. Miał mianowicie stanąć po stronie aliantów, przyjmując strategiczne udawanie lojalności wobec Japończyków. Już od grudnia 1943 utrzymywał kontakty z Brytyjczykami, a 22 marca 1945 wraz z nimi zaatakował Japończyków, którzy nie spodziewając się ataku szybko ponieśli klęskę. Był to również ważny rok dla samego Aung Sana, któremu urodziło się trzecie dziecko, a pierwsza córka, Aung San Suu Kyi. Poza życiem prywatnym, zaczynał stopniowo nabierać pewności siebie, co dało się zauważyć w przełomowej dla jego kariery mowie politycznej z 20 stycznia 1946. Dotarł do dużej liczby ludności przemawiając przed pagodą Szwegadon – najświętszym miejscem Rangunu. W jego 3,5-godzinnej przemowie dał jednoznacznie do zrozumienia kolonizatorom o początku podjęcia walki o niepodległość.