Larwy wyróżniają się od A. camura górną częścią pygidium prawie dorównującą szerokością najszerszemu miejscu przysadki odwłokowej.
Przedstawiciele rodzaju są związani z bezwłosymi nietoperzami: naguskami obrożnymi (Cheiromeles torquatus). Spotykani są wyłącznie w jaskiniach i dziuplach, zasiedlonych przez te nietoperze oraz na ich ciele. Ich relację określa się w literaturze jako pasożytnictwo zewnętrzne lub komensalizm. Większość czasu skorki te spędzają na guanie zalegającym na ścianach i stropach grzęd nietoperzy, żerując na odżywiających się guanem stawonogach. Na ciała gospodarzy wchodzą prawdopodobnie celem pożywiania się na ich wydzielinach, choć samego żerowania nigdy nie zaobserwowano. Szczególnie chętnie wchodzą na osobniki martwe, umierające i młode. Obserwacje dotyczą jednak tylko młodych stadiów rozwojowych skorków, poukrywanych w fałdach skóry gospodarzy i nie jest jasne, czy starsze nimfy i osobniki dorosłe również wykazują takie zachowanie.
Owady te zamieszkują Półwysep Malajski, Sumatrę i Borneo w południowo-wschodniej części krainy orientalnej. W dziuplach na półwyspie współwystępują z Xeniaria jacobsoni.
Przypisy
Kategoria:Arixeniidae Kategoria:Skorki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1909 roku