Historia Kolonizacja Surinamu była związana z niewolnictwem. Gospodarka plantacyjna opierała się głównie na pracy niewolników, dostarczanych przez Holenderską Kompanię Zachodnioindyjską z placówek handlowych w Afryce Zachodniej. Cukier, bawełna i indygo były głównymi towarami eksportowanymi z kolonii do Holandii do początku XVIII wieku, kiedy kawa stała się najważniejszym produktem eksportowym Surinamu. Traktowanie niewolników przez plantatorów było notorycznie złe. Historyk Charles Boxer napisał, że „nieludzkość człowieka dla człowieka prawie osiągnęła swoje granice w Surinamie” – wielu niewolników uciekało z plantacji. Katastrofa giełdowa w Amsterdamie w 1773 r. zadała poważny cios gospodarce plantacyjnej. Dodatkowo Brytyjczycy znieśli handel niewolnikami w 1807 r. Wilhelm I podpisał królewski dekret o zniesieniu handlu niewolnikami w czerwcu 1814 r. i zawarł anglo-holenderski traktat o zapobieganiu handlu niewolnikami w maju 1818 r. Wiele plantacji zbankrutowało w wyniku zniesienia handlu niewolnikami, a wiele zostało połączonych w celu zwiększenia wydajności.