Potem przez dwa miesiące pozostawał w dyspozycji dowództwa Floty Bałtyckiej.
W listopadzie 1941 roku został dowódcą Brygady Rzecznych Okrętów Wołżańskiej Flotylli Wojennej, od czerwca 1942 Brygady Rzecznych Trałowców, a w lipcu 1942 roku został zastępcą dowódcy Wołżańskiej Flotylli Wojennej, odpowiedzialnym za organizację i obronę transportu rzecznego na Wołdze. W dniu 1 sierpnia 1942 roku kuter uzbrojony, na którym się znajdował, wszedł na minę w rejonie wsi Stupino w odległości 150 km na południe od Stalingradu i zatonął wraz z całą załogą.
Upamiętnienie Jego imieniem nazwano dwa trałowce: projektu 254 i projektu 266M.
Awanse kapitan 1 rangi (Капитан 1-го ранга) (26.11.1935 – rozkaz nr 2484) kontradmirał (контр-адмирал) (16.09.1941 – rozkaz nr 2081) Odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 1919, 1920, 1941Указ Президиума Верховного Совета z 15.08.1941) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (1938) Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kontradmirałowie Marynarki Wojennej ZSRR Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu