thumb|Gen. George Erskine (po lewej) z dowódcą brytyjskiej 8 Armii gen. Neilem Ritchiem (w środku, z fajką) i innymi oficerami w Afryce Północnej, 31 maja 1942 r. George Watkin Eben James Erskine (ur. 23 sierpnia 1899 w Hascombe, zm. 29 sierpnia 1965 w Rusper) – brytyjski wojskowy, uczestnik obu wojen światowych, generał, najbardziej znany z dowodzenia 7 Dywizją Pancerną w latach 1943–1944. Prowadził także działania wojsk brytyjskich podczas tłumienia powstania Mau Mau w latach 1952–1955.
Wczesne lata i I wojna światowa Erskine był synem generała dywizji George'a Elphinstone'a Erskine'a i jego drugiej żony, Evie Constance Sarah, córki pastora Ebenezera Wooda Edwardsa. Był potomkiem znanego XVIII-wiecznego prawnika Johna Erskine'a z Carnock.
Erskine kształcił się w Charterhouse School, a następnie wstąpił do Royal Military College w Sandhurst i został powołany na stanowisko podporucznika w Królewskim Korpusie Strzelców w 1918 r. Służył w końcowym okresie I wojny światowej we Francji i Belgii, po czym uczęszczał do Staff College w Camberley od 1929 do 1930 r. W latach 30. służył w Indiach, ale wrócił do Wielkiej Brytanii w 1937 r., by zostać zastępcą kwatermistrza generalnego Dowództwa Wschodniego.