Ponieważ zaczął przechodzić mutację, w 1813 opuścił Konwikt. W 1814, w celu uniknięcia służby wojskowej, podjął pracę jako pomocnik w szkole ojca. W 1818, marząc o samodzielności, porzucił pracę u ojca. Przez rok pracował u hrabiego Esterházy jako nauczyciel jego córki, jednak poszukiwania pracy w zawodzie muzyka okazały się bezowocne. Co więcej, sprawiły one, że „nie powiodło mu się w życiu osobistym: kandydatka na żonę oddała rękę konkurentowi, który pracując jako piekarz, mógł zapewnić egzystencję przyszłej rodzinie”. Schubert nigdy nie znalazł stałej posady. Został bez źródeł dochodu i mógł komponować tylko dzięki wsparciu przyjaciół. Do ich grona należeli pisarze Franz Grillparzer oraz , kompozytorzy Franz Lachner i Anselm Hüttenbrenner, śpiewak Johann Michael Vogl, który był wykonawcą jego pieśni, , bracia i , poeci i Theodor Körner. Do historii przeszły wieczorki muzyczne, tak zwane Schubertiady, które odbywały się w kawiarniach i u przyjaciół, a także w domach zamożnych kupców i urzędników państwowych.