Obszczi został pojmany po tym, gdy założona przez niego niewielka zbrojna czeta napadła w wąwozie Arabakonak na turecką pocztę, zdobywając znaczną sumę pieniędzy, a następnie uczestnicy napadu zbyt głośno chwalili się swoim czynem.
Centralny Komitet Rewolucyjny zarządził natychmiastowe wszczęcie powstania, obawiając się całkowitego rozbicia komitetów. Lewski jednak uważał, że siły powstańców są nadal zbyt słabe. Tymczasem na początku 1873 r., z powodu zdrady przewodniczącego komitetu w Łoweczu, Wasił Lewski został aresztowany, a następnie powieszony przez Turków w SofiiT. Wasilewski, Historia Bułgarii, s. 162–163..
Konflikty w organizacji po śmierci Lewskiego mały|Christo Botew Śmierć Lewskiego sprawiła, że działalność komitetów rewolucyjnych zamarłaT. Wasilewski, Historia Bułgarii, s. 163.. Centralny Komitet Rewolucyjny wyznaczył na jego następcę, nowego przywódcę komitetów krajowych, jego dotychczasowego współpracownika Atanasa Uzunowa, nauczyciela i rewolucjonistę ze Sliwenu. Przybył on w marcu po instrukcje do Bukaresztu, jednak już miesiąc później, podczas objazdu kraju, został zatrzymany przez turecką policję, a następnie zesłany do Azji Mniejszej.