Po odzyskaniu wolności został żołnierzem (później oficerem) C. K. Armii. Około 1867/1868 był kadetem w szeregach 57 pułku piechoty (Pesth-Ofen/Tarnów). 28 października 1868 został wybrany naczelnikiem ochotniczej straży pożarnej w Sanoku. Został zweryfikowany w stopniu kadeta piechoty liniowej z dniem 1 listopada 1870. W tym, charakterze ponownie był żołnierzem służby stałej 57 pułku piechoty od około 1870, około 1871-1873 pełnił funkcję zastępcy oficera•. Został awansowany na stopień porucznika z dniem 1 maja 1873. Od tego czasu jako oficer nadkompletowy 57 pułku był przydzielony do C. K. Żandarmerii (wówczas porucznikiem 57 pułku był także Stanisław Ruczka). Został zweryfikowany w stopniu porucznika żandarmerii z dniem 1 maja 1873. Przeniesiony z 57 pułku od 30 maja 1874• do około 1876 był oficerem Komanda Żandarmerii Krajowej Nr 5 dla Galicji z siedzibą we Lwowie•. W tym okresie od około 1874 do około 1876 był komendantem oddziału żandarmerii nr 9 w Sanoku z 14 posterunkami•. W czerwcu 1876 został przeniesiony z powrotem z C. K. Żandarmerii do C. K. Armii i wcielony do macierzystego 57 pułku piechoty•, w którym był porucznikiem rezerwy (z dniem 1 listopada 1872)•. Po przeniesieniu do C. K. Obrony Krajowej początkowo zweryfikowany w stopniu kadeta w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1870.