Przydzielony do 62 galicyjskiego batalionu piechoty obrony krajowej w Stanisławowie od stycznia 1877 do około 1878 pełnił funkcję zastępcy oficera w grupie nieaktywnych•. Następnie został zweryfikowany w stopniu porucznika z dniem 23 września 1878 w grupie nieaktywnych•. W tym stopniu pozostawał przydzielony do 62 batalionu w latach około 1878-1880•. W 1880 odszedł ze służby wojskowej i wówczas zamieszkiwał w Sanoku.
W latach 70. był członkiem dyrekcji Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku (zał. 1871). 19 kwietnia 1877 został wybrany kontrolerem Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku (zarejestrowanego 6 sierpnia 1877). W latach 90. był urzędnikiem Powiatowego Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku••. W tym czasie w Kasie zaliczkowej pracował jako buchalter, kontroler. W 1904 Feliks Ruczka i Paweł Hydzik zostali zwolnieni z urzędowania w Powiatowym Towarzystwie Zaliczkowym z uwagi na ustalone straty w tej instytucji, zaś powołana w celu sprawdzenia tego komisja nie dopatrzyła się ich nieuczciwości. Obaj zażądali odszkodowania za swoje zwolnienie. Cała historia była określana jako „sprawa Ruczka & Hydzik”.