kompanii w 1 pułku strzelców Wielkopolskich.
Za „wyjątkowe męstwo okazane 16 VIII pod Kołbielą w walkach z bolszewikami” odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Od 17 października 1920 zajmował stanowisko dowódcy II batalionu w 55 pułku piechoty. W 1922 zdał maturę, a następnie ukończył studia na wydziale wychowania fizycznego w Uniwersytecie Poznańskim. Do listopada 1924 pełnił służbę na stanowisku oficera instrukcyjnego przy Powiatowej Komendzie Uzupełnień Poznań Miasto, a następnie wrócił do macierzystego pułku. W marcu 1926 został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu. 19 marca 1928 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 357. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W grudniu 1929 został przydzielony do 7 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Poznaniu. W kwietniu 1933 został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu do 84 pułku piechoty w Pińsku. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 78. lokatą w korpusie oficerów piechoty oraz wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. W następnym roku ukończył kurs oficerów sztabowych w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.