W 1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Piechoty na stanowisku wykładowcy przedmiotu taktyka piechoty.
Obowiązki służbowe łączył z działalnością w Harcerstwie. Pełnił funkcję zastępcy naczelnika Naczelnej Rady Harcerskiej, komendanta chorągwi poznańskiej i poleskiej (1937–1938). W maju 1939 został komendantem-komisarzem Pogotowia Harcerzy Głównej Kwatery ZHP i jednocześnie zastępcą komendanta Chorągwi Warszawskiej ZHP.
24 sierpnia 1939 objął dowództwo I batalionu 15 pułku piechoty. Na jego czele walczył w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji niemieckiej w Związku Walki Zbrojnej był komendantem Okręgu Pomorze.
Został aresztowany przez Gestapo 24 listopada 1940 w Warszawie i osadzony na Pawiaku. Torturowany w śledztwie, nie wydał nikogo. W nocy z 27 na 28 maja 1942 został wywieziony z Pawiaka na noszach i rozstrzelany w lesie Sękocińskim koło Magdalenki.
Życie prywatne W 1927 zawarł związek małżeński z Ewą Aliną Hubaczek, harcmistrzynią z Krakowa. Mieli troje dzieci: Różę (ur. 1928), Ewę (ur. 1929) i Janusza Jana (ur.