Dodatkowo to rozdrobnienie ich zwartości wzmacnia także występowanie szeregu form deflacyjnych i erozyjno-denudacyjnych w obrębie cienkich pokryw lessowychJersak J., Sendobry K., Śnieszko Z., 1992: Postwarciańska ewolucja wyżyn lessowych w Polsce, Wyd. UŚ, Katowice, 197 ss.. Przykładem takiego właśnie obszaru lessowego jest Płaskowyż Nałęczowski powszechnie uznawany za typowo lessowy mezoregion – unikatowy w skali całej Polski. Jednak, jak wykazało kartowanie osadów powierzchniowych tzw. "nałęczowski płat nałęczowski" składa się szeregu oddzielnych pokryw lessowych. Zwarte i o znacznej miąższości (>25 mHarasimiuk, M., Jezierski W., Profil lessów w Skowieszynie na Wyżynie Lubelskie. [in:] H. Maruszczak (red.), Podstawowe profile lessów w Polsce, II. Wyd. UMCS Lublin; 93-100.) pokrywy zachodniej części płaskowyżu (strefa przykrawędziowa doliny Wisły w rejonie Bochotnica-Parchatka) ku wschodowi przechodzą we względnie cienkie pokrywy (<5 m w rejonie Nałęczowa), a nawet całkowicie wyklinowują się odsłaniając starsze skały plejstoceńskie (gliny lodowcowe ze zlodowacenia Odry), a nawet podczwartorzędowe – kredowe (opoki)Harasimiuk, M.,Henkiel, A. 1975/1976. Wpływ budowy geologicznej i rzeźby podłoża na ukształtowanie pokrywy lessowej w zachodniej części Płaskowyżu Nałęczowskiego. Annales UMCS, sec.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Akumulacyjne formy rzeźby lessowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.