Lublin jest położony w północno-zachodniej części Wyżyny Lubelskiej, na styku czterech mezoregionów geomorfologicznych, które dolina Bystrzycy dzieli na dwie pary: zachodnią i wschodnią. Różnią się one znacznie zarówno charakterystyką skał powierzchniowych, jak i ukształtowaniem powierzchni terenu. Najwyżej położony punkt w granicach administracyjnych miasta znajduje się na wysokości 235,0 m n.p.m., a najniżej położony punkt osiąga 163,6 m n.p.m.
Opis mezoregionów Lublin jest położony na styku czterech mezoregionów północno-zachodniej części Wyżyny LubelskiejMaruszczak H., 1972: Wyżyny Lubelsko-Wołyńskie. W: M. Klimaszewski (red.), Geomorfologia Polski, t. 1, Warszawa.:
Płaskowyż Nałęczowski – obejmujący północne i zachodnie dzielnice (Czechów, Czuby, Kalinowszczyzna, Ponikwoda, Stare Miasto, Śródmieście, Węglin, Szerokie, Wieniawa) Równina Bełżycka – obejmująca południowo-zachodnie dzielnice (Węglin, Zemborzyce), Płaskowyż Łuszczowski – obejmujący północno-wschodnie dzielnice (Bronowice, Hajdów-Zadębie, Felin, Głusk, Kośminek), Wyniosłość Giełczewska – obejmująca południowo-wschodnie dzielnice (Dziesiąta, Piaski, Wrotków).