Obie elewacje były piętnastoosiowe z trzema płytkimi ryzalitami: na trzech osiach środkowych i na trzech skrajnych. Na rysunku Ordy pałac w części centralnej był o jedną kondygnację wyższy; po odbudowie wszystkie części miały tę samą wysokość. Ganek o trzech półkoliście zwieńczonych arkadach podpierających taras otoczony tralkową balustradą. Do ganku prowadziły wielostopniowe kamienne schody.
Od strony ogrodu, na skutek nierówności terenu, pałac był znacznie wyższy. Na osi środkowej dominował duży górny taras, poprzedzony dolnym tarasem, do którego prowadziły z górnego tarasu łamane schody. Cały dom był przykryty przez niski dach czterospadowy w częściach ryzalitowych i dwuspadowy w pozostałych częściach. Nie licząc pomieszczeń w suterenach w pałacu było 35 pomieszczeń, w tym wielka sień wejściowa i duży prostokątny salon od strony ogrodu.
Bogate archiwum Siebergów i Platerów, w tym biblioteka licząca 20 tysięcy woluminów, spłonęły w czasie pożaru, podobnie jak wiele cennych elementów wyposażenia. Uratowano m.in. porter Izabeli Platerowej pędzla Lampiego, prawdopodobnie młodszego. Obraz ten zaginął po wywiezieniu do Moskwy w czasie I wojny światowej.